نقش نظریه ادراکات اعتباری در دین شناسی علامه طباطبایی

نظریه «ادراکات اعتباری» از ارکان اصلی اندیشه علامه طباطبایی است، اما کارکرد مستقل آن در دین شناسی علامه کمتر بررسی شده است. مسئله پژوهش آن است که این اعتبارات چه نقشی در تبیین ساختار دین، احکام شرعی و رفتار دینی دارند. هدف مقاله بازشناسی ادراکات اعتباری به عنوان مبنای روش شناختی فهم دین و پیوند آن با مفاهیم محوری دین همچون وجوب و حرمت، تشریع، عدالت اجتماعی، زبان دینی و رفتار عبادی است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر تحلیل اسنادی آثار علامه است. یافته ها نشان می دهد که از منظر علامه، ادراکات اعتباری مفاهیم قراردادی صرف نیستند، بلکه ابزارهایی غایتمند برای انتقال حقایق تکوینی به رفتار انسانی اند. شریعت، وجوب ها و حرمت ها، عدالت، عبادات و زبان دینی در بستر همین اعتبارات معنا یافته و تحقق می یابند. نتیجه پژوهش آن است که ادراکات اعتباری بنیان روش شناختی دین شناسی علامه را تشکیل می دهند و تحلیل آن بدون ارائه فهم کامل از شریعت، اخلاق و عدالت اجتماعی امکان پذیر نیست. این نظریه ظرفیت ارائه چارچوبی منسجم برای تحلیل کارکرد دین در ساحت فردی و اجتماعی را داراست.

کلیدواژه ها:

نظریه ادراکات اعتباری ، دین شناسی ، علامه طباطبایی