تحلیل ساختارشناختی کلام اثرگذار در تعاملات اجتماعی و آسیب های فرارو از منظر وحی و سیره معصومین(ع)

مواجهه تمدن های بشری در عصر حاضر با بحران معنا و تشتت در الگوهای ارتباطی، بازگشت به ریشه های اصیل ارتباط کلامی را انکارناپذیر داشته است. چرا که در ارتباط، کلام تنها ابزار انتقال داده های خام نیست، بلکه سازه ای پیچیده است که مستقیما بر ساختارشناختی و نظام ادراکی مخاطب اثر می گذارد. پژوهش حاضر درصدد پاسخگویی به این سوال است که وحی الهی و سیره معصومین (ع) بهره گیری از الگوهای کلامی خاص در فرآیند اثرگذاری بر ذهن و قلب انسان ها را برای هدایت و ارتقای تعاملات اجتماعی چگونه مهندسی کرده اند. بررسی توصیفی تحلیلی هندسه زبانی در قرآن و سیره اهل بیت(ع) گویای آن است که کلام نه تنها پیام، بلکه روش اندیشیدن، بصیرت افزایی، پیام شناسی هوشمند را به گونه ای به مخاطب منتقل می کند که سخنش متناسب با ظرفیت شناختی افراد تنظیم گشته، بیشترین اثرگذاری میدانی را دارا شود. الگوی ارتباطی مطلوب از منظر وحی، یک نظام فرآیندمدار است که هدف آن صیانت از آگاهی جمعی و ارتقای زیست اجتماعی است. کلام اثرگذار در این پارادایم، کلامی است که بتواند میان عقلانیت و عاطفه توازن برقرار کرده، با اصلاح فرآیندهای شناختی، زمینه ساز حیات طیبه و تمدنی نوین بر پایه پیوندهای وثیق انسانی گردد.

کلیدواژه ها:

قرآن کریم ، سیره معصومین(ع) ، ساختارشناختی ، کلام اثرگذار ، تعاملات اجتماعی ، نفوذ کلام