بررسی شرط اسقاط حق طلاق از شوهر در ضمن عقد نکاح از منظر فقهای حنفی

ازدواج یکی از سنت های الهی و بنیادی ترین نهادهای اجتماعی در اسلام به شمار می رود که شریعت اسلامی به منظور تحکیم آن، احکام و ضوابط مشخصی را مقرر داشته است. یکی از مباحث مهم در عقد نکاح، امکان درج شروط ضمن عقد است؛ شروطی که می توانند در راستای حمایت از حقوق طرفین عمل کنند، به شرط آنکه با اصول و ماهیت عقد در تعارض نباشند. یکی از مباحث رایج در جوامع معاصر، شرط اسقاط حق طلاق از شوهر به درخواست زوجه در ضمن عقد نکاح است. مسئله اصلی این پژوهش، بررسی مشروعیت این شرط از منظر فقه حنفی است. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و براساس منابع مکتوب فقهی انجام شده است. اهمیت تحقیق نیز مشروعیت و عدم مشروعیت  اسقاط حق طلاق شوهر رد ضمن عقد است. نتایج تحقیق نشان می دهد که از منظر فقه احناف، شرط اسقاط حق طلاق از شوهر، شرطی فاسد محسوب می شود؛ زیرا طلاق، حقی شرعی است که شارع مقدس به مرد واگذار کرده است و هیچ شرطی نمی تواند آن را پیشاپیش از او سلب نماید. افزون بر تعارض چنین شرطی با نصوص شرعی، به دلیل مخالفت این شرط با مقتضای عقد نیز فاسد تلقی می شود. از دیدگاه احناف، وجود این شرط اگرچه فاسد و  فاقد اعتبار است، اما به اعتبار عقد نکاح لطمه ای وارد نمی کند و تنها خود شرط، بی اثر و غیرالزام آور تلقی می شود.

کلیدواژه ها:

Marriage contract ، stipulations within the contract ، revocation of divorce ، invalid condition ، Hanafi jurisprudence ، عقد نکاح ، شروط ضمن عقد ، اسقاط طلاق ، شرط فاسد ، فقه احناف