شناسایی و رتبه بندی عوامل کلیدی در پذیرش مدیریت کیفیت جامع با استفاده از رویکرد ترکیبی دلفی-سوارا فازی (مورد مطالعه: شرکت پتروشیمی شیراز)

مدیریت کیفیت جامع یک فلسفه مدیریتی حیاتی برای دستیابی به مزیت رقابتی پایدار است؛ بنابراین، شناسایی و اولویت بندی عوامل کلیدی موفقیت آن در صنایع سرمایه بر مانند پتروشیمی، از اهمیت بسزایی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبه بندی عوامل کلیدی موثر بر پذیرش موفقیت آمیز مدیریت کیفیت جامع در شرکت پتروشیمی شیراز انجام شده است. این پژوهش از یک رویکرد ترکیبی دلفی و تصمیم گیری چندمعیاره در محیط فازی بهره می برد. در گام نخست، با مرور گسترده ادبیات و بهره گیری از تکنیک دلفی فازی، ۱۴ عامل کلیدی در چهار شاخص اصلی شناسایی و نهایی سازی شد. در گام دوم، از روش اولویت ترتیبی مبتنی بر ارزیابی میزان اهمیت برای وزن دهی و رتبه بندی نهایی این عوامل استفاده گردید. نتایج تحلیل نشان داد که عوامل مرتبط با شاخص منابع انسانی، محور اصلی موفقیت TQM در سازمان موردمطالعه هستند. عامل مشارکت و توانمندسازی کارکنان با کسب بالاترین وزن به عنوان حیاتی ترین عامل شناخته شد. پس ازآن، عوامل ارزیابی کارکنان و آموزش و تربیت در رتبه های دوم و سوم قرار گرفتند. یافته ها قویا بیانگر آن است که در زمینه خاص صنعت پتروشیمی، سرمایه گذاری بر ابعاد نرم و انسانی سازمان، بیشترین تاثیر را بر موفقیت پیاده سازی TQM دارد. این پژوهش یک نقشه راه عملی برای مدیران شرکت پتروشیمی شیراز جهت تخصیص بهینه منابع و تمرکز بر توسعه فرهنگ مشارکت، بازنگری در نظام های ارزیابی و تقویت برنامه های آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت کیفیت جامع(TQM) ، روش دلفی فازی ، روش اولویت ترتیبی مبتنی بر ارزیابی میزان اهمیت (SWARA) ، عوامل کلیدی موفقیت(CSFs) ، شرکت پتروشیمی شیراز