تحلیل فقهی حقوقی نقش هوش مصنوعی در فرایندهای انحلال نکاح در حقوق ایران

کاربردهای فناوری هوش مصنوعی در حوزه حقوق خانواده و به ویژه فرایند انحلال نکاح، موضوعی پژوهشی و نوظهور است. این مطالعه به تحلیل جایگاه هوش مصنوعی در مراحل پیشاانحلال، حین انحلال و پساانحلال می پردازد و فرصت ها، چالش ها و مرزهای مداخله این فناوری نوین را در چهارچوب فقه امامیه و نظام حقوقی ایران کاوش می کند. پرسش اصلی آن است که جایگاه هوش مصنوعی در فرایند انحلال نکاح از منظر فقه امامیه و حقوق ایران چیست؟ روش تحقیق، توصیفی - تحلیلی و با استفاده از ابزار کتابخانه و اینترنت است. یافته های پژوهش حاکی از آن است کاربردهای هوش مصنوعی، از مشاوره پیشاانحلال، تحلیل و اصالت سنجی اسناد دیجیتال، الگوریتم های پیش بینی روند پرونده، تا پایش تعهدات مالی و زمان بندی ملاقات ها را شامل می شود. افزایش سرعت و دقت رسیدگی، شفافیت و مستندسازی فرایند و پیش بینی نتایج احتمالی پرونده ها از فرصت های استفاده از این فناوری در مرحله انحلال نکاح است. همچنین، استفاده از هوش مصنوعی در حوزه انحلال نکاح، در چهارچوب اماره، امکان ارتقای عدالت قضائی، کاهش بار دستگاه قضائی و بهبود حمایت از خانواده ها را فراهم می سازد؛ وانگهی، چالش هایی نظیر نقض حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، ابهام در مسئولیت و تعارض با اصول فقهی و کرامت انسانی را در پی دارد. افزون برآن، در وضعیت موجود، تصمیم نهایی قضائی و مداخله مستقیم در حکم، خارج از محدوده مداخله ماشین ارزیابی می شود

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، انحلال نکاح ، فقه امامیه ، حقوق خانواده ، عدالت قضائی ، حریم خصوصی ، الگوریتم .