<span lang="FA">بازآفرینی بافت فرسوده با رویکرد مشارکت مردم در بخش عمومی و خصوصی (مطالعه موردی: محله فردوسی تهران)

بافت‎های فرسوده شهری به‎دلیل ضعف زیرساخت‎ها، کمبود خدمات مناسب و دسترسی محدود به امکانات شهری، با چالش‎های متعددی در ابعاد کالبدی و اجتماعی مواجه‎اند. تجربه‎های پیشین نشان داده است که رویکردهای صرفا فیزیکی و مداخله‎های طراحی بدون توجه به خواست و نیاز ساکنان، در دستیابی به اهداف بازآفرینی بافت‎های فرسوده موفق نبوده‎اند. ازاین‎رو، پژوهش حاضر با هدف بازآفرینی بافت فرسوده محله فردوسی تهران با تاکید بر نقش مشارکت مردمی در بخش‎های عمومی و خصوصی، شناسایی مولفه‎های موثر در این زمینه و تبیین راهبردها و سیاست‎های موثر در این زمینه می‎پردازد.در این تحقیق، ابتدا با روش اسنادی–کتابخانه‎ای مولفه‎های مرتبط با بازآفرینی و مشارکت مردمی استخراج شد. سپس به‎منظور تحلیل میدانی، پرسش‎نامه‎ای میان ۱۰۰ نفر از ساکنان و ذی‎نفعان محله در بخش عمومی و ۱۲ نفر از سرمایه‎گذاران و سازندگان در بخش خصوصی توزیع گردید. داده‎های گردآوری‎شده با استفاده از نرم‎افزار SMART PLS و به روش مدل‎سازی معادلات ساختاری (SEM) مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته‎های پژوهش نشان داد که مشارکت بخش خصوصی با درنظرگرفتن مولفه‎های اقتصادی، اجتماعی و کالبدی، تاثیر بیشتری در پیشبرد برنامه‎های بازآفرینی نسبت به مشارکت بخش عمومی دارد. درنهایت، با توجه به نتایج به‎دست‎آمده، راهبردها و سیاست‎های اجرایی پیشنهادی برای ارتقای مشارکت موثر مردم، بخش خصوصی و عمومی در فرایند بازآفرینی بافت‎های فرسوده ارائه گردید تا زمینه بهبود مشارکت مردم در محله فردوسی فراهم شود.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی بافت فرسوده ، مشارکت مردمی ، محله فردوسی ، مدل ساختاری SEM