طراحی مدل الزامات اقتصاد اشتراکی برای سیستم های تولیدی در صنعت نساجی

هدف این پژوهش، طراحی مدلی از الزامات اقتصاد اشتراکی برای سیستم های تولیدی در صنعت نساجی جنوب شرقی عراق است؛ بخشی که با وجود ظرفیت های بالقوه، فاقد چارچوبی بومی برای تشخیص الزامات و روابط علی این رویکرد است. برای این منظور، ابتدا مرور نظام مند ادبیات برای شناسایی الزامات انجام شد. سپس شاخص های استخراج شده با روش سوآرا به کمک خبرگان اولویت بندی شدند. درنهایت، با بهره گیری از نگاشت شناختی فازی و نرم افزار FCMapper، روابط علی بین عوامل و سناریوهای اثرگذار و اثرپذیر تبیین شد. یافته ها نشان داد که چهار عامل «حمایت مدیریت ارشد»، «سیاست های حمایتی و نظارتی»، «آگاهی ذی نفعان» و «فرهنگ پذیرش اقتصاد اشتراکی» بیشترین نقش را در پیاده سازی موفق اقتصاد اشتراکی ایفا می کنند. همچنین «شناسایی ظرفیت های مازاد و منابع کم استفاده» به عنوان عامل پایه ای، بیشترین اثرگذاری را بر سایر الزامات دارد. بنابراین برای استقرار اقتصاد اشتراکی در صنعت نساجی جنوب شرقی عراق ابتدا باید ظرفیت های مازاد به طور نظام مند شناسایی و فعال شوند. مدل ارائه شده می تواند به عنوان راهنمایی عملی برای سیاست گذاران و مدیران در به کارگیری اقتصاد اشتراکی در صنایع تولیدی مورداستفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اقتصاد اشتراکی ، سیستم های تولیدی ، صنعت نساجی ، روش سوآرا ، نقشه شناختی فازی