یک رویکرد تلفیقی از روش های BWM-CoCoSo ،FMEA و K-means برای مدیریت ریسک پروژه های EPC در صنایع پتروشیمی

مدیریت ریسک در پروژه های مهندسی، تدارکات و ساخت (EPC) صنایع پتروشیمی، به دلیل ماهیت پیچیده، سرمایه بر و پرخطر این پروژه ها، از اهمیت حیاتی برخوردار است. باوجود کاربرد گسترده روش های مرسومی مانند تجزیه وتحلیل حالات بالقوه خطا (FMEA)، محدودیت هایی از قبیل وزن یکسان معیارها و ناتوانی در پردازش حجم انبوه ریسک، کارایی آن را کاهش می دهد. این مقاله با هدف پر کردن این شکاف، یک چارچوب ترکیبی نوین برای شناسایی، ارزیابی و اولویت بندی سیستماتیک ریسک ها پیشنهاد می دهد. روش پیشنهادی، رویکرد FMEA را با روش بهترین-بدترین (BWM) برای تعیین وزن بهینه معیارها و با روش تصمیم گیری چندمعیاره CoCoSo برای رتبه بندی دقیق ریسک ها تلفیق می کند. دیگر نوآوری اصلی این مدل، ادغام الگوریتم خوشه بندی K-means است که امکان کشف الگوهای پنهان و گروه بندی ریسک ها با مشخصات مشابه را فراهم می سازد، تمرکز بر ریسک های بحرانی را تسهیل می کند و به مدیران دید کلانی برای اتخاذ راهکارهای مدیریتی ارائه می دهد. مدل پیشنهادی بر روی یک مطالعه موردی واقعی در صنعت پتروشیمی ایران با ۱۲۳ ریسک شناسایی شده اعمال شده است. نتایج نشان می دهد که رتبه بندی CoCoSO، مهم ترین ریسک ها را در حوزه هایی مانند مدیریت دانش پروژه های قبلی، نوسانات قیمت تجهیزات و مدیریت اطلاعات یکپارچه شناسایی کرده است. چارچوب یکپارچه پیشنهادی می تواند به عنوان ابزاری راهبردی، توانمندی مدیران پروژه های EPC پتروشیمی را در تخصیص بهینه منابع و تدوین پاسخ های موثر به ریسک های پیچیده افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک ، پروژه های مهندسی-تامین-ساخت ، تجزیه وتحلیل حالات بالقوه خطا ، داده کاوی ، تصمیم گیری با معیارهای چندگانه