تحلیل مقایسه ای رواناب شهرستان های اصفهان با استفاده از سنجش از دور و مدل SCS-CN در گوگل ارث انجین

تخمین دقیق رواناب سطحی در مناطق خشک و نیمه خشک برای مدیریت یکپارچه منابع آب، کنترل سیلاب و برنامه ریزی توسعه پایدار از اهمیت بنیادین برخوردار است. استان اصفهان به عنوان یکی از مهم ترین قطب های صنعتی و کشاورزی ایران مرکزی، در سال های اخیر با بحران کم آبی و هم زمان مخاطرات سیلاب مواجه بوده که ضرورت شناخت دقیق پتانسیل رواناب را دوچندان کرده است. هدف این پژوهش، تحلیل مقایسه ای رواناب سالانه در ۱۹ شهرستان استان اصفهان طی دوره ۲۶ ساله (۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵) با استفاده از روش شماره منحنی (SCS-CN) در بستر پلتفرم ابری گوگل ارث انجین است. داده های بارش از پایگاه CHIRPS، کاربری اراضی از محصول MODIS و اطلاعات خاک از مجموعه OpenLandMap استخراج گردید. نتایج نشان داد که توزیع مکانی رواناب از گرادیان غربی-شرقی تبعیت می کند، به گونه ای که شهرستان های کوهستانی و غربی استان از جمله فریدونشهر و سمیرم به ترتیب با میانگین رواناب ۳۵۴/۶۳ و ۲۹۵/۷۶ میلی متر بیشترین و شهرستان های شرقی نظیر نایین با میانگین رواناب ۷۰/۵۵ میلی متر، کمترین میزان رواناب سالانه را ثبت کردند. میانگین رواناب سالانه استان ۱۶۶/۴۱میلی متر و میانگین ضریب رواناب ۸۱/۱۶ درصد محاسبه شد. ضریب تغییرات مکانی بارش و رواناب در سطح استان به ترتیب ۵۳/۳۳ و ۵۷/۶۵ درصد به دست آمد که بیانگر تنوع مکانی بالای این پارامترها است. یافته های این پژوهش می تواند مبنای علمی مناسبی برای برنامه ریزی استحصال آب باران، طراحی سازه های آبخیزداری و مدیریت ریسک سیلاب در استان اصفهان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

ضریب رواناب ، گوگل ارث انجین ، استان اصفهان ، مناطق خشک ، مدیریت منابع آب