برهم کنش میان عوامل مهار زیستی

مهار زیستی به عنوان یکی از ارکان اصلی مدیریت یکپارچه (تلفیقی) آفات (IPM)، در دهه های اخیر موردتوجه ویژه پژوهشگران و متخصصان گیاه پزشکی قرارگرفته است. با افزایش تولید و تجاری سازی عوامل مهار زیستی، موضوع «برهم کنش میان عوامل مختلف مهار زیستی» اهمیت بیشتری پیداکرده است؛ زیرا موفقیت یا ناکامی بسیاری از برنامه های میدانی به کیفیت و نوع این برهم کنش ها وابسته است. این برهم کنش ها می توانند به صورت هم افزایی، تضعیف اثر یک عامل بر دیگری یا بی تفاوتی بروز کنند. مهم ترین گروه های درگیر در چنین تعاملاتی شامل پارازیتوئیدها، شکارگرها، قارچ ها، باکتری ها، ویروس ها و نماتودهای بیمارگر حشرات هستند. این مقاله مروری باهدف بررسی انواع برهم کنش مثبت و منفی میان عوامل مهار زیستی، مکانیسم های زیربنایی این تعاملات، عوامل محیطی موثر بر آن ها و پیامدهای کاربردی شان در مدیریت آفات تدوین شده است. جمع بندی این بررسی نشان می دهد که شناخت دقیق سازوکارهای تعامل و درنظرگرفتن آن ها در طراحی برنامه های مهار زیستی، می تواند به افزایش کارایی و پایداری روش های مدیریت تلفیقی آفات منجر شود.

کلیدواژه ها:

مهار زیستی ، برهم کنش عوامل زیستی ، مدیریت تلفیقی