رابطه مدیریت پاداش با کیفیت زندگی کاری دانشجویان کاردانی و کارشناسی تکاوری یکی از مراکز نظامی

در دنیای امروزی مزیت رقابتی عاملی است که سازمان ها به طور مستمر در تلاش برای دست یافتن به آن هستند. نیروی انسانی با انگیزه به عنوان مهمترین و ارزشمندترین سرمایه در سازمان می تواند از طریق بهبود عملکرد، زمینه را برای دست یافتن به مزیت رقابتی فراهم آورد و سیستم های پاداش یک وسیله رایج برای برانگیختن و ترغیب کارکنان در این مسیر هستند. به بیان دیگر سیستم های پاداش از طریق ارتقاء «کیفیت زندگی کاری[۱]» کارکنان، سبب بهبود عملکرد و افزایش بهره وری در سازمان ها می گردند. بهبود عملکرد از جمله مباحثی است که قادر است بقای سازمان ها و پیشرو بودن آنها را در عصر رقابتی کنونی مهیا سازد و این امر به ویژه در دانشگاه ها با توجه به کارکرد آنها به عنوان کانون های تولید و کاربست علم در جوامع حساسیت بیشتری را می طلبد. از این رو پژوهش حاضر با هدف رابطه مدیریت پاداش با کیفیت زندگی کاری دانشجویان کارشناسی وکاردانی تکاوری یکی از مراکز نظامی به روش توصیفی _ همبستگی انجام شده است. جامعه ی آماری این پژوهش کلیه دانشجویان کارشناسی و کاردانی یکی ازمراکز نظامی در سال ۱۳۹۹ به استعداد ۳۰۵ نفر می باشد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه گیری تصادفی به تعداد ۱۷۰ نفر تعیین شد. ابزار مورد استفاده در پژوهش حاضر پرسشنامه ی استاندارد کیفیت زندگی کاری «والتون[۱]» با ۳۶ گویه و پرسشنامه استاندارد مدیریت پاداش با ۱۹ گویه است که روایی صوری آن تایید و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ به ترتیب ۸۱/۰ و ۷۸/۰ برآورد گردید. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی شامل توزیع فراوانی، میانگین و انحراف معیار استاندارد و آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. تجزیه و تحلیل یافته ها نشان داد که بین مدیریت پاداش و کیفیت زندگی کاری دانشجویان کارشناسی و کاردانی تکاوری، ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین سایر فرضیه های مربوط به آزمون رابطه مدیریت پاداش و ابعاد کیفیت زندگی کاری نیز تایید شدند

کلیدواژه ها:

مدیریت پاداش ، کیفیت زندگی کاری ، دانشجویان کارشناسی و کاردانی تکاوری