شناسایی زیرواحد B توکسین کلرا با استفاده از تکنیک الایزا
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 64
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_NCMBJ-16-62_002
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: ویبریو کلرا (Vibrio cholerae) باکتری گرم منفی عامل بیماری وباست که از طریق تولید توکسین کلرا باعث اسهال شدید و کم آبی می شود. تشخیص سریع و دقیق این توکسین برای کنترل بیماری ضروری است. این مطالعه با تولید آنتی بادی های اختصاصی از موش و خرگوش، روشی سریع، دقیق و مقرون به صرفه برای تشخیص ویبریو کلرا با استفاده از تکنیک الایزا ارائه می دهد.
مواد و روش ها: ژن نوترکیب CtxB با استفاده از IPTG در E.coli BL۲۱ (DE۳) بیان و با وسترن بلات تایید شد. پروتئین rCtxB خالص شده به صورت زیرجلدی به خرگوش و موش تزریق شد. آنتی بادی ها جدا و تخلیص شدند، سپس حساسیت آنتی بادی خالص شده با تکنیک الایزای ساندویچ و ارزیابی اختصاصیت آن، با تکنیک الایزای غیرمستقیم با استفاده از توکسین های مشابه انجام شد.
نتایج: در این مطالعه، آنتی بادی های استخراج و تخلیص شده از سرم موش و خرگوش در تکنیک الایزا مورداستفاده قرار گرفتند. نتایج جذب نوری نشان داد که آنتی بادی های تولیدشده قادر به شناسایی اختصاصی توکسین CtxB هستند. میزان حساسیت بالای این روش (شناسایی میزان ۸ نانوگرم توکسین) و حداقل واکنش متقاطع با توکسین های مشابه StxB وLtB ، بیانگر اختصاصیت مناسب آنتی بادی ها می باشد.
نتیجه گیری: تکنیک الایزا مبتنی بر پروتئین و آنتی بادی روشی سریع، دقیق و مقرون به صرفه برای شناسایی ویبریو کلرا نسبت به روش های کشت میکروبی یا مولکولی پیشرفته محسوب می شود. این روش با حساسیت بالا، اختصاصیت مناسب و عدم نیاز به تجهیزات پیشرفته آزمایشگاهی، امکان تشخیص سریع توکسین کلرا را در نمونه های بالینی و محیطی فراهم می کند.
کلیدواژه ها:
Diarrhea ، Vibrio Cholerae Toxin B Subunit ، Sandwich ELISA ، Indirect ELISA ، اسهال ، زیرواحد B ویبریو کلرای توکسین ، الایزای ساندویچ ، الایزای غیرمستقیم
نویسندگان
محبوبه حسنی فرد
Department of Molecular Genetics, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
غلامرضا اولاد
Applied Biotechnology Research Center, New Health Technologies Institute, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran
جعفر امانی
Applied Microbiology Research Center, Biomedicine Technologies Institute, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
