اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه نگر بر کنترل خشم و فراهیجان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه نگر بر کنترل خشم و فراهیجان زنان قربانی خشونت خانگی انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را زنان قربانی خشونت خانگی مراجعه کننده به اداره بهزیستی شهر اصفهان در فصل زمستان سال ۱۴۰۲ تشکیل دادند. در این پژوهش تعداد ۳۶ زن قربانی خشونت خانگی با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و با شیوه تصادفی در گروه های آزمایش و گواه جایدهی شدند (۱۸ زن در گروه آزمایش و ۱۸ زن در گروه گواه). زنان حاضر در گروه آزمایش درمان فراتشخیصی یکپارچه نگر را طی ده هفته در ده جلسه ۹۰ دقیقه ای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه خشونت خانوادگی تجربه شده (EDVQ)، پرسشنامه کنترل خشم (ACQ) و پرسشنامه فراهیجان (MEQ) استفاده شد. داده های با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم افزار آماری SPSS۲۳ تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که درمان فراتشخیصی یکپارچه نگر بر کنترل خشم (۰۰۰۱/۰>P) و فراهیجان (۰۰۰۱/۰>P) زنان قربانی خشونت خانگی تاثیر معنادار دارد. بر اساس یافته های پژوهش می توان چنین نتیجه گرفت که درمان فراتشخیصی یکپارچه نگر با تاکید بر ماهیت سازگارانه و کارکردی هیجان ها، افزایش آگاهی بیمار از نقش شناخت ها و هیجان ها و احساسات بدنی و رفتاری، بررسی نقش برانگیزاننده ها در ایجاد تجربه های هیجانی و شناخت رفتارهای نشات گرفته از هیجان ها می تواند به عنوان یک روش کارآمد جهت بهبود کنترل خشم و فراهیجان زنان قربانی خشونت خانگی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فراهیجان ، خشونت خانگی ، درمان فراتشخیصی یکپارچه نگر ، کنترل خشم