مسمومیت با مواد ضدعفونی کننده در زمان همه گیری کووید-۱۹ در بیمارستان های علوم پزشکی مشهد
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی مشهد، دوره: 69، شماره: 3
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 119
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MJMS-69-3_002
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: در زمان همه گیری بیماری کرونا، استفاده بیش از حد از مواد ضدعفونی کننده، شیمیایی و گندزدا ها موجب افزایش مسمومیت ناشی از آن گردید. مطالعه ی زیر با هدف بررسی مسمومیت افراد در بیمارستان های مشهد انجام گرفت.روش کار: مطالعه از نوع توصیفی مقطعی است که با جمع آوری اطلاعات پرونده بیماران طی سال های ۱۳۹۶ لغایت ۱۴۰۰ و تکمیل چک لیست انجام شد.نتایج: از تعداد کل آمار ثبت شده مسمومین (۲۸۴۰ نفر)، ۵/۳ درصد به سال ۹۷ ،۴/۲ درصد به سال ۹۸ و ۵/۷۴ درصد به سال ۹۹ و ۵/۱۹ درصد مربوط به سال ۱۴۰۰ می باشد. در دو سال همه گیری کرونا مخصوصا در سال اول، آمار مسمومین افزایش یافته است. از این تعداد ۶/۵۱ درصد مذکر و ۴/۴۸ درصد مونث هستند. ۹۵ درصد از مسمومین مجرد و ۵ درصد متاهل هستند. تعداد افراد مسموم شده با مواد شیمیایی و گندزداها برابر ۳۴۹ نفر می باشد که از این تعداد ۱۵۷ نفر (۵/۵ درصد) با حلال های آلی شامل اتانول، متانول، بنزن و کتون و ۶۸ نفر با شوینده ها و صابون ها و حدود ۵۵ نفر نیز با فراورده های نفتی مانند بنزین، گازوئیل و اسیدها و مواد خورنده مسموم شده اند. بیشترین میزان شیوع مسمومیت ها به ترتیب مربوط به گروه های سنی زیر ۵ سال (۵/۵۹ درصد) سنین بین ۱۰ تا۲۰ سال (۲/۲۰ درصد ) و سن ۵ تا ۱۰ سال (۲/۱۴درصد) و کمترین مربوط به سنین بالای ۴۰ سال (۲/۲ درصد ) می باشد.با توجه به میزان بالای شیوع مسمومیت در بین مراجعه کنندگان به بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه، لزوم آگاه بخشی در این زمینه ضروری به نظر می رسد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه سادات خطیبی
دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه مهندسی بهداشت محیط ، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
علی اکبر دهقان
استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط ، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
آیناز رنگ رزی
دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه مهندسی بهداشت محیط ، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
بتول محب راد
دکترای مهندسی بهداشت محیط، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
فاطمه علی پور بالفروش
کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :