تاثیر یک دوره تمرین اینتروال با شدت بالا به همراه تحریک الکتریکی با فوت شوک بر فرایند آنژیوژنز بافت کبد موش های صحرایی چاق با محدودیت کالری

مقدمه: چاقی از عوامل اصلی بیماری های کبدی است. این مطالعه بررسی تاثیر ترکیب تمرینات اینتروال شدید (HIIT) و تحریک الکتریکی بر آنژیوژنز کبدی در موشهای چاق تحت محدودیت کالری می باشد.روش ها: این مطالعه تجربی با گروه شاهد ۳۵ سر موش صحرایی (۸ هفته ای) پس از القا چاقی به طور تصادفی به ۵ گروه۷ تایی کنترل، محدودیت کالری ، محدودیت کالری -تمرین تناوبی شدید، محدودیت کالری - تحریک الکتریکی و محدودیت کالری -تمرین تناوبی شدید- تحریک الکتریکی تقسیم شدند. فعالیت هوازی (سرعت ۱۰ -۲۰ متر/دقیقه ، مدت ۲۰ -۴۰ دقیقه)، تحریک الکتریکی ( ۵/۰ میلی آمپر -۲۰دقیقه) ، محدودیت کالری (۸ به ۱۶ ساعت) انجام شد. پس از تمرین ، نمونه برداری بافت کبد صورت گرفت .بیان ژن ها با استفاده از PCR اندازه گیری شد. آنالیز داده ها با ANOVA سطح معنی داری ۰۵/۰>p انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد تمرین تناوبی شدید در گروه چاق، تحت محدودیت کالری باعث افزایش معنی دار بیان ژن VEGFنسبت به گروه چاق گردید (۰۰۰۱/۰>p). HIIT باعث افزایش معنی دار FGF۲۳ در این گروه نسبت به گروه چاق نشد ( ۰۰۰۱/۰ P >). تلفیقHIIT با تحریک الکتریکی در گروه چاق با محدودیت کالری باعث افزایش معنی دار بیان ژن VEGF و کاهش معنی دار بیان ژن FGF۲۳ نسبت به گروه چاق شد. (۰۰۰۱/۰>p)نتیجه گیری: به نظرمی رسد، HIIT و تحریک الکتریکی حین محدودیت کالری می تواند باعث افزایش معنی دار ژن VEGF و کاهش معنی دار ژن FGF۲۳ گروه چاق با محدودیت کالری شود و در سلامت کبد و افزایش آنژیوژنز موثر باشد. اما ابعاد آن نیازمند مطالعات بیشتری است.

کلیدواژه ها:

چاقی ، محدودیت کالری ، تمرینات تناوبی با شدت بالا ، تحریک الکتریکی ، آنژیوژنز