فراوانی و اثربخشی روش های تسکین درد مورد استفاده در نوزادان بستری در بخش های مراقبت ویژه نوزادان مراکز آموزشی درمانی اردبیل

مقدمه: مدیریت و ارزیابی درد از اهداف مهم درمانی نوزادان در عصر حاضر است. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی و اثربخشی روش های تسکین درد در نوزادان بستری در بخش های مراقبت ویژه مراکز آموزشی- درمانی اردبیل در سال ۱۴۰۲ انجام شد.روش ها: این مطالعه ی آینده نگر بر روی ۱۵۰ نوزاد بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان مراکز آموزشی درمانی اردبیل با روش نمونه گیری در دسترس انجام شد. فراوانی روش های تسکین درد دارویی و غیر دارویی مورد استفاده برای هر نوزاد طی ۷ روز بستری، با استفاده از چک لیست مطالعه ثبت شد. نمره درد قبل و پس از استفاده از هر روش تسکین درد برای پروسیجرهای مختلف با استفاده از ابزار NPASS محاسبه شد.یافته ها: استراتژی های غیردارویی و دارویی مورد استفاده در نوزادان، قنداق (۷۵/۳۳ درصد)، ساکارز(۲۷/۳۳ درصد)، شیردهی (۳۱/۳۳ درصد)، پستانک (۲۳/۳۳ درصد)، میدازولام و قطره استامینوفن (۰/۶۶ درصد) بود. قنداق کردن رایج ترین روش تسکین در رویه های مختلف بود. میدازولام در رویه های ساکشن تراشه، اینتوباسیون و Chest tube بالاترین فراوانی را داشت. استفاده از میدازولام بطور معنی داری (۰/۰۵ > P) باعث کاهش درد شد.نتیجه گیری: علیرغم اینکه نوزادان در NICU پروسیجرهای دردناک متعددی را تجربه می کنند، استراتژی های مدیریتی ضد درد بطور محدود مورد استفاده قرار می گیرند و استفاده از شیوه های موثر تسکین درد در بخش های مراقبت ویژه نوزادان نیازمند بازنگری است.

کلیدواژه ها:

درد ، نوزادان ، تسکین درد ، بخش های مراقبت ویژه