پژوهشی در مبانی تخیل از منظر ژیلبر دوران در انیمه ناروتو شیپودن

انیمه ناروتو شیپودن با تلفیق عناصر اسطوره ای و مولفه های مدرن، نمونه ای مناسب برای تحلیل ساختارهای تخیلی در روایت تصویری معاصر است. هدف این پژوهش، تبیین ساختار تخیل حاکم بر این مجموعه بر اساس چارچوب اسطوره شناختی ژیلبر دوران است. این تحقیق با رویکرد کیفی و به روش تحلیل اسطوره شناختی انجام شده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و مشاهده نظام مند گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد مولفه های نظام روزانه عمدتا در صحنه های نبرد، تقابل و دلاوری حضور دارند، در حالی که تم آخرالزمانی مجموعه، منجی بودن شخصیت محوری، حضور خدابانو و نماد درخت زندگی در ساختار ترکیبی نظام شبانه قرار می گیرند. الگوی نمادین سه وجهی قربانی، احیاگر و انتقام گیرنده به صورت ساختاری مارپیچی در سیر روایی فصل های مجموعه عمل می کند؛ بدین معنا که این نقش ها در آغاز روایت از سه شخصیت اصلی شکل می گیرند، با پیشرفت روایت و ارتقای سطح مهارت ها تا مرتبه خدایان جهان داستانی (در دیگر شخصیت ها) بسط می یابند و در نهایت، در بازگشتی ساختاری، دوباره به همان سه شخصیت اصلی بازمی گردند، در حالی که سطح وجودی و مهارتی آنان نسبت به آغاز مجموعه دگرگون شده است. نتیجه پژوهش نشان می دهد تخیل در این انیمه واجد ساختاری پویا، مارپیچ وار و اسطوره محور است که با الگوی دوران انطباق دارد.

کلیدواژه ها:

اسطوره ، انیمه ، انیمیشن ، تخیل نمادین ، ناروتو شیپودن