توسعه روایت های تعاملی در بازی های رایانه ای بر پایه عناصر داستانگویی غیرکلامی با مطالعه موردی مجموعه کابوسهای کوچک

پژوهش حاضر به بررسی مکانیسم های داستان گویی غیرکلامی و نقش آن ها در توسعه روایت های تعاملی در بازی های رایانه ای می پردازد. با توجه به ویژگی های بین رشته ای بازی های رایانه ای به عنوان یک رسانه هنری، این مطالعه بر نحوه تعامل و هم افزایی مولفه های دیداری و شنیداری در خلق تجربه های داستانی متمرکز است. در این پژوهش، مجموعه بازی های کابوس های کوچک مورد تحلیل قرار گرفته است؛ آثاری که روایت خود را نه از طریق گفتار و دیالوگ ها، بلکه با استفاده از داستان گویی محیطی، اتمسفر صوتی و کنش های حرکتی پیش می برند. این بازی ها با بهره گیری از مولفه های غیرکلامی، فضایی درگیرکننده ایجاد می کنند که باعث تعامل عمیق تر کاربر با داستان و شخصیت ها می شود. روش پژوهش از نوع تحلیلی-تفسیری با رویکرد استقرایی است که داده ها به شیوه اسنادی جمع آوری شده اند. نتایج نشان می دهند که استفاده هوشمندانه از مولفه های غیرکلامی در بازی های رایانه ای، نه تنها تجربه کاربر را از جنبه هنری غنی تر می کند، بلکه موجب تحول در شیوه های روایت در صنعت بازی شده و به پیشبرد داستان ها به شکلی نوآورانه و موثر کمک می نماید. در این بازی ها، عدم استفاده از دیالوگ ها به معنای سکوت محض نیست، بلکه به عنوان یک انتخاب روایی، داستان از طریق مولفه های دیگر مانند طراحی محیط، موسیقی و حرکات شخصیت ها روایت می شود. این روش به طور موثری کاربر را درگیر داستان کرده و ارتباطی غوطه ورانه با محیط و شخصیت ها برقرار می کند.

کلیدواژه ها:

داستان گویی غیرکلامی ، روایت های تعاملی ، مجموعه کابوس های کوچک ، مطالعات بازی های رایانه ای