شکاف ، نفی، و دیدگاه سرگردان: خوانشی ایزری از جنون و رازآلودگی در «کلاغ» ادگار آلن پو و «عاشق پورفیریا»ی رابرت برونینگ

این مقاله با تکیه بر نظریه دریافت ولفگانگ ایزر به تحلیل شعرهای «کلاغ» اثر ادگار آلن پو و «عاشق پورفیریا» اثر رابرت برونینگ می پردازد تا نشان دهد آنچه در این اشعار معمولا جنون و رازآلودگی تلقی می شود، نه مضامینی ذاتی بلکه تاثیرات خوانشی ساخته شده توسط فرم است. با بهره گیری از مفاهیم ایزری شکاف ، نفی، و دیدگاه سرگردان، این مطالعه آشکار می سازد که هر دو شعر با بهره گیری از گسست ها و لغوهای سازمان یافته، شیوه همکاری خواننده را مدیریت می نمایند. در «کلاغ»، ترجیع بند ثابت «هرگز دیگر» همچون مترونومی منفی، میدان معنایی را پیوسته محدودتر می سازد. در «عاشق پورفیریا»، ساختار تک گویی نمایشی، شنونده غایب، و دستور زبان خودتوجیه گر، خواننده را وادار می سازد تا با هر نشانه تازه، برداشت های پیشین را بازنگری نماید. مقاله یک پروتکل تحلیلی قابل انتقال، شامل بررسی شکاف ها ← ردیابی نفی ← بازسازی مسیر خواننده ← و آزمودن محدودیت ها، پیشنهاد می کند تا نشان دهد که طراحی ساختار متن چگونه می تواند توجه خواننده و پاسخ او را هدایت نماید. در نهایت، این مطالعه آشکار می سازد که تاثیر این شعرها نه از آزادی تفسیری، بلکه از محدودیت های صوری ناشی می شود که مسیر خوانش را شکل می دهند و از رهگذر آن خود تجربه خواننده به محصول ساختار ادبی بدل می شود.

کلیدواژه ها:

نظریه دریافت ایزر ، شکاف ، نفی ، منفیت ، دیدگاه سرگردان ، جنون ، رازآلودگی