توزیع زمانی و مکانی وضعیت اقلیم نظامی کشور با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی

با توجه به موقعیت ژئوپلیتکی ایران در منطقه خاورمیانه و حضور مداوم تهدیدات خارجی، تمهیدات لازم در حفظ و حراست از تمامیت ارضی کشور یک ضرورت است. یکی از اقداماتی که می تواند مانع بروز آسیب به کشور شود ارزیابی وضعیت اقلیم نظامی کشور است. لذا در این پژوهش به بررسی توزیع زمانی و مکانی اقلیم نظامی کشور با استفاده از شاخص اقلیم نظامی (MCI) و سیستم اطلاعات جغرافیایی پرداخته شد. بدین منظور از آمار پارامترهای مختلف هواشناسی ۵۵ ایستگاه همدید با توزیع مناسب در سطح کشور در طول دوره آماری ۳۰ ساله (۲۰۲۱ -۱۹۹۲) بهره گرفته شد. نتایج حاصل از توزیع زمانی نشان داد که به ترتیب ماه های مهر، فروردین و اسفند با بیشترین مطلوبیت در پهنه کشور مناسب ترین ماه جهت انجام فعالیت های نظامی در کشور است. ماه های نامناسب جهت انجام فعالیت های نظامی بر اساس درصد مساحت کشور به ترتیب ماه های تیر، خرداد، مرداد و دی می باشد. در بین فصول نامناسب ترین فصل جهت انجام عملیات نظامی فصل تابستان و سپس اوایل فصل زمستان است که بیشترین ارزش های توصیفی نامطلوبی را نشان داد، ، لذا مناسب ترین فصل، بهار و پاییز و مناسب ترین ماه ها، مهر و فروردین می باشد. توزیع مکانی تغییرات شاخص MCI نیز نشان داد که بیشترین نامطلوبیت ها در بیشتر ایام سال مربوط به نواحی جنوب شرقی، جنوبی و سپس شمالی و شمال غربی کشور است. از نظر ایستگاهی نیز بالاترین ضرایب MCI یا بیشترین میزان ناخوشایندی مربوط به ایستگاه های سقز، جاسک، چابهار و رشت است.

کلیدواژه ها:

اقلیم نظامی" ، "IDW " ، "GIS " ، " ایران