ضرورت های استخدام فرانسیس آدولف پرنی در نظام قضایی ایران پس از مشروطه (۱۹۲۶-۱۹۱۱م./۱۳۲۹-۱۳۴۴ق.)

با درخواست میرزا حسن خان مشیرالدوله، وزیر عدلیه (۱۳۲۹ق.) و موافقت مجلس دوم شورای ملی (ذی الحجه ۱۳۲۹ تا ذی قعده ۱۳۲۷ق.) فرانسیس آدولف پرنی، دادستان منطقه ردون بریتانی در فرانسه، به عنوان مستشار عدلیه به استخدام دولت ایران درآمد. این درخواست در راستای اجرای تصمیم دولت و مجلس جهت استخدام مستشاران خارجی با هدف بازسازی تشکیلات دولتی پس از مشروطه بود. آدولف پرنی از سال ۱۳۲۹ق. تا ۱۵ سال بعد یعنی تا پایان حیات حاکمیت قاجار در سال ۱۳۰۴ش. گاهی فراتر از یک مشاور در ساختار عدلیه ایران مشغول به خدمت بود و اقدامات متعددی جهت تحول و بهسازی عدلیه در دو زمینه تشکیلاتی و حقوقی انجام داد. پژوهش پیش رو درصدد است تا به این سوال پاسخ دهد که چه علل و یا ضرورت هایی موجب شد تا دولت و مجلس شورای ملی موسیو پرنی را به عنوان مستشار عدلیه استخدام کنند؟ یافته های پژوهش ما نشان می دهد که ضرورت تشکیل عدلیه ای صحیح و کارامد متشکل از قوانین تشکیلاتی و موضوعه معتبر به عنوان یکی از مهم ترین مطالبات مشروطه خواهان و نیز فراهم کردن امکانات لازم جهت اعتماد دیگر کشورها نسبت به نحوه عملکرد محاکم قضایی با هدف لغو کاپیتولاسیون ازجمله ضرورت های استخدام پرنی بوده است. خصوصا اینکه تجربه کشورهای غربی به خصوص فرانسه در این رابطه، مبنا و الگو قرار گرفته شد. با توجه به ماهیت موضوع، روش تحقیق در این پژوهش تاریخی و با استفاده از شیوه توصیفی-تحلیلی صورت گرفته و اطلاعات به صورت کتابخانه ای گردآوری شده است.

کلیدواژه ها:

عدلیه ، پرنی ، قانون ، مشروطه ، میرزاحسن خان مشیرالدوله