واکاوی بسترهای شکل گیری اقدام به خودکشی در دختران نوجوان: یک مطالعه پدیدارشناختی

زمینه: هدف از انجام پژوهش حاضر واکاوی بسترهای شکل ­گیری اقدام به خودکشی در دختران نوجوان بود.روش: روش پژوهش کیفی از نوع پدیدارشناسی بود. جامعه این پژوهش شامل دختران اقدام ­کننده به خودکشی مناطق آسیب­ خیز استان کهگیلویه و بویر احمد در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودند. نمونه­ گیری به صورت هدفمند و تا مرز اشباع و نهایتا انتخاب ۱۴ نفر ادامه یافت. ابزار پژوهش مصاحبه­ های نیمه­ ساختاریافته و عمیق بود. داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون کلایزی و نرم­افزار MAXQDA.۲۰ کدگذاری شدند.یافته ­ها: تجزیه و تحلیل داده ها منجر به شناسایی ۶۶ مفهوم اولیه، ۱۱ مضمون فرعی و ۳ مضمون اصلی شد. مضمون شرایط فردی آسیب ­پذیر شامل: خشم، عصبی بودن و ناآرامی، اضطراب و افسردگی، احساس بی­ معنایی در زندگی، عدم رضایت مندی، احساس تنهایی و طرد اجتماعی، شکل­ گیری بدبینی و درماندگی بود. مضمون زمینه­ های اجتماعی-فرهنگی آسیب ­زا شامل: آسیب­ های خانواده، مدرسه، همسالان و فضای مجازی بود. مضمون تجارب ناخوشایند گذشته عبارت بود از: تجربه شکست و شکل ­گیری روابط نامتعارف، جبر و محرومیت و بدرفتاری های تجربه شده قبلی بود.نتیجه ­گیری: دختران نوجوان اقدام به خودکشی را روشی برای رهایی یا گرفتن حقوق نادیده گرفته شده خود در نظر می­گیرند. ضروری است تجربه زیسته آن­ها در این مقوله­ ها جدی گرفته شود. در مجموع نتایج یافته­ های پژوهش، با تمرکز بر پیشگیری از عوامل منجر به اقدام به خودکشی در نوجوانان، می­تواند محتوای لازم را جهت طراحی برنامه­های مداخله ­ای و ایجاد سیستم­ های حمایتی برای آنان فراهم سازد و تلویحات کاربردی حائز اهمیتی دارد.

کلیدواژه ها:

'دختران نوجوان' ، 'اقدام به خودکشی' ، 'پدیدارشناسی