بازخوانی رمان خانه ادریسی ها نوشته غزاله علیزاده با تکیه بر نظریه گریز از آزادی اریک فروم و مکتب رمانتیسم

شهرنشینی و تمدن همواره با دگرگونی های همه جانبه خود، نوع بشر را در برابر چالش هایی نوین قرار داده است. چالش هایی که از یک سو فردیت و آزادی انسان را برجسته تر ساخته و از دیگرسو به اضطراب و بی هویتی او دامن زده است. اریک فروم، از جمله روانکاوان انسان گرایی است که از شیوه های رویارویی انسان با آزادی و اضطراب تنهایی و از نیازهای اساسی او برای این رویارویی سخن گفته است. پژوهش حاضر بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و با روش توصیفی-تحلیلی به بازخوانی رمان خانه ادریسی ها، اثر غزاله علیزاده می پردازد و می کوشد با تکیه بر نظریه گریز از آزادی فروم نشان بدهد که شخصیت های این رمان، در برابر آزادی چه واکنشی نشان می دهند و احساس تنهایی خود را چگونه مهار می کنند. نتایج این بررسی حاکی از آن است که اغلب شخصیت ها هراس خود را از این مواجهه با پناه بردن به گذشته و امنیت جمعی فرو می نشانند. عده ای با تسلیم شدن و برخی با تسلط، از آزادی خود می گریزند. هم چنین تفاوتی آشکار میان انسان روستایی و شهرنشین قابل مشاهده است. روحیه انقلابی و پرشور آتش کارها به عنوان نمایندگان زیست روستایی، معلول توجهی است که به نیازهای اساسی خود، نشان می دهند؛ درحالی که ساکنان شهرها با عدم توجه به این نیازها، منفعل و منزوی به تصویر کشیده شده اند. افزون بر این، مولفه های آشکاری از رمانتیسم در این اثر قابل بررسی است که میل نویسنده به بازگشت و طبیعت ساده روستایی را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

خانه ادریسی ها ، غزاله علیزاده ، رومانتیسم ، گریز از آزادی ، میل بازگشت