نقد درس نامه های داستان رستم و سهراب در شرح تعابیر و ابیات

از مجموع چهار واحد شاهنامه در دانشکده های ادبیات، دو واحد به داستان رستم و سهراب اختصاص دارد. برای این درس، کتاب های متعدد منتشر شده است. غیر از کتاب هایی که به منظور تدریس برای دانشجویان تالیف شده، در آثار پژوهشی دیگر نظیر تصحیح و توضیح متن داستان و مقالات علمی نیز به شرح و توضیح واژگان، تعابیر و معنای ابیات دشوار و بحث انگیز متن پرداخته اند. مجموع این آثار به اعتلای آموزش و تحقیق در این داستان کمک کرده است اما در برخی موارد، در شرح و توضیحاتی که ضرورتا می بایست دقت بیشتری می شد و با نگاهی انتقادی به سخنان محققان پیشین توجه می کردند، چنین ضرورتی را احساس نکرده اند. هدف اصلی مقاله حاضر، ضرورت اصلاح درس نامه های داستان رستم و سهراب است. بدین منظور، واژگان و تعابیری نظیر «زنده بر دار کردن»، «آز»، «کنج/ گنگ/ کنگ» و «بهانه» را توضیح داده ایم. همچنین به نقد و توضیح مواردی پرداخته ایم که در کتاب ها و تحقیقات مرتبط با داستان رستم و سهراب از دقت لازم یا توضیح مناسب برخوردار نبوده است. همچنین به توضیح مواردی چون طرح داستان، گزاره های پرسشی، شیوه روایت فردوسی و پیوند اسم و مسمی پرداخته ایم. براساس طرح داستان و تعبیر راه راست به معنی راه آشکار و گشاده، «نگشاد لب» را در چاپ های داستان به صورت «بگشاد لب» تصحیح کرده ایم.

کلیدواژه ها:

شاهنامه فردوسی" ، داستان رستم و سهراب" ، شیوه روایت فردوسی" ، آز" ، زنده بر دار کردن" ، " ، کنج/ گنگ/ کنگ"