بررسی و تحلیل داستان داستان«روی ماه خداوند را ببوس» اثر مصطفی مستور با توجه به نظریه بینامتنیت

بینامتنیت از مهمترین رویکردها و نظریه های ادبی است که محققان از آن برای خوانش و تبیین آثار هنری مختلف بهره برده اند. با آنکه چندین دهه از عمر این نظریه می گذرد، همچنان نزد محققان علوم انسانی معتبر است و کاربرد دارد. امروزه به سبب گسترش اینترنت و در دسترس بودن فضای مجازی، اهمیت بینامتنیت بیش از پیش آشکار گشته است. در داستان «روی ماه خداوند را ببوس» اثر مصطفی مستور نیز مولفه های بینامتنی گوناگونی می توان تشخیص داد. با توجه به موارد بالا، مقاله حاضر بینامتنیت را در داستان روی ماه بررسی کرده است. برای بررسی این موضوع، مقاله به دو قسمت کلی تقسیم می شود: ۱) در قسمت مقدمه، که شامل مباحث نظری تحقیق است، مسائلی مانند تعریف، انواع و برخی آثار مهم در زمینه بینامتنیت بررسی شده است. ۲) قسمت دوم مقاله به بررسی و پیاده سازی هفت نوع بینامتنیت، همچون بینامتنیت تولید و دریافت، صریح و غیرصریح و...که قابل انطباق بر داستان روی ماه اند، پرداخته است. مقاله حاضر که با روش توصیفی-تحلیلی نوشته شده است، در پایان نتیجه می گیرد که نظریه بینامتنیت، می تواند دستمایه ای معتبر برای تحلیل و خوانش داستان روی ماه باشد، زیرا با خوانش بینامتنی، دلالت ها، معانی و روابطی از این داستان آشکار می شود، که با خوانش های دیگر ممکن نیست.

کلیدواژه ها:

«روی ماه خداوند را ببوس» ، داستان ، مصطفی مستور ، بینامتنیت