واکاوی رابطه ترس از ارزیابی منفی و خودسانسوری اخلاقی در حسابداران: نقش تعدیلگر ذهنیت رشد اخلاقی

زمینه: ترس از ارزیابی منفی به عنوان یک عامل روانی می تواند افراد را وادار به سکوت پیرامون وضعیت اخلاقی موجود و در نتیجه، خودسانسوری اخلاقی کند. یکی از عواملی که می تواند شدت این رابطه را کم کند، ذهنیت رشد اخلاقی است. هدف این پژوهش واکاوی رابطه ترس از ارزیابی منفی و خودسانسوری اخلاقی در حسابداران با نقش تعدیلگر ذهنیت رشد اخلاقی است. روش: پژوهش حاضر، توصیفی- همبستگی است و جامعه آن را حسابداران فعال در کشور تشکیل می دهد. نمونه برگزیده شامل ۱۸۹ نفر است که با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. بررسی متغیرهای پژوهش نیز با مبنا قرار دادن پرسش نامه های استاندارد و تعدیل آن متناسب با موضوع پژوهش، با کسب نظر خبرگان صورت گرفت. همچنین، دوره زمانی موردمطالعه سال ۴-۱۴۰۳ است. برای تحلیل یافته ها نیز از معادلات ساختاری در نرم افزار Smart PLS، استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که رابطه مثبت و معناداری بین ترس از ارزیابی منفی و خودسانسوری اخلاقی وجود دارد که شدت این رابطه منفی با حضور متغیر تعدیلگر ذهنیت رشد اخلاقی، کاسته می شود. همچنین، بین ذهنیت رشد اخلاقی و خودسانسوری اخلاقی نیز رابطه منفی و معناداری مشاهده شد. نتیجه گیری: بر اساس یافته ها می توان با درک بهتر ترس از ارزیابی منفی به عنوان مانع ابراز نگرانی اخلاقی در حسابداران، با طراحی مداخله های موثر به ارتقای فرهنگ اخلاقی کمک کرد. استفاده کاربردی از یافته ها توسط مدیران و برنامه ریزان نیز می تواند به ایجاد یک فرهنگ سازمانی حمایتگر کمک کند تا کارکنان بدون ترس از پیامدهای منفی، مسائل اخلاقی را مطرح و در حفظ یکپارچگی سازمان نقش فعال تری ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

Fear of Negative Evaluation ، Moral Self-Censorship ، Moral Growth Mindset ، ترس از ارزیابی منفی ، خودسانسوری اخلاقی ، ذهنیت رشد اخلاقی.