تاثیر عصاره الکلی برگ سبز گردو و برگ چای سبز بر کاهش تولید متان و فراسنجه های تخمیر شکمبه ای میش های شیرده در شرایط برون تنی

این پژوهش به منظور ارزیابی اثر عصاره اتانولی برگ گردو و برگ چای سبز بر روی میش­های شیرده بر ویژگی های تخمیر شکمبه ای، تولید متان و تولید گاز در شرایط برون تنی و جمعیت میکروبی شکمبه بر پایه استفاده از روش­های میکروبی انجام شد. آزمایش به صورت طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار شامل گروه شاهد (بدون عصاره) و سه تیمار دریافت کننده ۱۰۰ میلی گرم عصاره به ازای هر کیلوگرم وزن زنده از برگ گردو، برگ چای سبز و مخلوط مساوی آن ها طراحی شد. عصاره ها به مدت دو ماه روزانه در دو وعده به میش­ها خورانده شد. در پایان دوره، مایع شکمبه از هر تیمار جمع آوری و آزمون های تولید گاز کل، تولید متان و شمارش جمعیت پروتوزوا با روش گاز تست در سه ران مستقل و چهار تکرار برای هر تیمار انجام شد. نتایج نشان داد تیمار شاهد بیشترین تولید گاز بالقوه (A) برابر با ۶۰/۳۷۳ میلی لیتر و تیمار ترکیب عصاره ها کمترین مقدار برابر با ۶۰/۲۶۵ میلی لیتر را داشت. نسبت مولی استات کاهش و نسبت مولی پروپیونات به طور معنی داری افزایش یافت، به گونه ای که بیشترین مقادیر پروپیونات در تیمارهای ترکیبی (۳۹/۳۴) و برگ گردو (۲۱/۳۲) و کمترین مقادیر در شاهد (۸۰/۲۹) و برگ چای سبز (۶۶/۲۹۴) مشاهده شد. تیمار ترکیب عصاره ها منجر به کاهش در جمعیت پروتوزوآ و متانوژن ها شد، در حالی که جمعیت قارچ ها افزایش یافت (P< ۰.۰۲). نتایج این تحقیق نشان داد استفاده از این عصاره ها در جیره میش ها می تواند تخمیر شکمبه ای را از نظر الگوی اسیدهای چرب فرار، تولید گاز و جمعیت میکروبی بهبود دهد.

کلیدواژه ها:

اسیدهای چرب فرار ، انتشار متان ، تخمیر شکمبه ، عصاره برگ گردو ، عصاره چای سبز