تشخیص، ارزیابی و درمان میوکاردیت در کودکان: یک مطالعه مروری روایتی سیستماتیک

سابقه و هدف: میوکاردیت در کودکان به دلیل علت های ناهمگن و طیف وسیعی از تظاهرات بالینی آن همچنان یک چالش تشخیصی و درمانی باقی مانده است. این مرور، شواهد مربوط به پیشرفت ها در تشخیص، ارزیابی و درمان میوکاردیت در کودکان از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ را ترکیب می کند. روش ها: یک مرور نظام مند روایتی بر مطالعات منتشر شده بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ در پایگاه های داده اصلی از جمله پاب مد، ساینس دایرکت و پروکوئست انجام شد. در مجموع، ۵۰ مطالعه که معیارهای ورود را داشتند، در این بررسی گنجانده شدند. نتایج: تحولی اساسی به سمت روش های تشخیصی غیرتهاجمی مشاهده شده است. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی قلب (CMR) با استفاده از معیارهای به روز لیک لوئیس (۲۰۱۸) به عنوان استاندارد طلایی غیرتهاجمی تثبیت شده است و دقت تشخیصی را به طور قابل توجهی بهبود می بخشد. اکوکاردیوگرافی اسپکل ترکینگ برای شناسایی اختلالات زیر بالینی ارزشمند است. بیوپسی اندومیوکاردیال (EMB) اکنون به صورت انتخابی برای موارد پرخطر یا شدید محفوظ است تا روش سرکوب ایمنی هدفمند را هدایت کند. در زمینه درمان، مراقبت های حمایتی اساسی است و استفاده از پشتیبانی گردش خون مکانیکی (MCS) در میوکاردیت برق آسا بسیار مهم است. اگرچه نقش تعدیل کننده های سیستم ایمنی بحث برانگیز است، اما شواهدی از اثربخشی ایمونوگلوبولین داخل وریدی (IVIG) و درمان هدفمند مبتنی بر بیوپسی وجود دارد. همه گیری کووید-۱۹ موارد جدیدی از جمله سندرم التهابی چند سیستمی (MIS-C) و میوکاردیت پس از واکسن را معرفی کرد که نیاز به رویکردهای مدیریتی متفاوتی دارند. نتیجه گیری: مدیریت مدرن میوکاردیت کودکان نیاز به یک رویکرد چندوجهی و شخصی سازی شده دارد. ادغام تصویربرداری پیشرفته، استفاده انتخابی از EMB و استفاده به موقع از MCS کلید بهبود پیامد های بالینی است.

کلیدواژه ها:

Diagnosis ، Evaluation ، and Treatment of Myocarditis in Children: A Systematic Narrative Review ، میوکاردیت ، کودکان ، رزونانس مغناطیسی قلب ، سندرم التهابی چندسیستمی ، درمان ، تعدیل سیستم ایمنی ، تشخیص.