بی طرفی پزشکی در مخاصمات مسلحانه؛ چالش ها و الزامات ارائه خدمات سلامت

مقدمه:. بی طرفی پزشکی در تضمین ارائه ایمن و عادلانه خدمات سلامت در شرایط مخاصمات مسلحانه، نقشی اساسی دارد. رعایت این اصل نه تنها بر عهده دولت ها و نیروهای مسلح، بلکه مسئولیتی حرفه ای برای ارائه دهندگان خدمات سلامت محسوب می شود. این مطالعه با هدف تبیین مفهوم بی طرفی پزشکی و مصادیق آن و نیز ارتقای آگاهی تصمیم گیران، سیاست گذاران و کادر درمان از الزامات اخلاقی و عملکردی ارائه خدمات پزشکی در شرایط مخاصمه انجام شده است. روش کار: این پژوهش نوعی مطالعه کیفی تحلیلی است که با بهره گیری از روش تحلیل اسنادی، اصول و مقررات مرتبط با بی طرفی پزشکی را در چهارچوب حقوق بشردوستانه بین المللی، اسناد اخلاق پزشکی و رویه های مرتبط بررسی کرده است. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که بی طرفی پزشکی در مخاصمات مسلحانه با دو چالش اصلی مواجه است. نخست، ناکافی بودن سطح آگاهی و آموزش دولت ها، نیروهای مسلح و ارائه دهندگان خدمات سلامت از الزامات اخلاقی و حقوقی مرتبط با بی طرفی پزشکی؛ دوم، نقص یا فقدان نظام قانونی جامع و کارآمد برای حمایت موثر از خدمات پزشکی در شرایط جنگی. استنتاج: تقویت بی طرفی پزشکی مستلزم اجرای برنامه های آموزشی مستمر، تدوین دستورالعمل های جامع ملی روشن و اجرای موثر قوانین برای حمایت از خدمات سلامت در مخاصمات مسلحانه است. در سطح بین المللی نیز تبیین دقیق تر حدود مسئولیت و صلاحیت مراجع کیفری بین المللی و بهره گیری از سازوکارهای غیرقضایی و سیاسی، می تواند در حفاظت از خدمات سلامت نقش موثری ایفا کند

کلیدواژه ها:

Armed conflicts ، Clinical practice ، Healthcare providers ، Medical neutrality ، Medical ethics. ، بی طرفی پزشکی ، اخلاق پزشکی ، مخاصمات مسلحانه ، عملکرد بالینی ، ارائه دهندگان خدمات سلامت