چگونه دانش آموزان را با مهارت تسلیم نشدن آشنا کنیم؟

مهارت تسلیم نشدن یا پشتکار، به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های غیرشناختی، نقشی تعیین کننده در موفقیت تحصیلی، تاب آوری روان شناختی و توسعه فردی دانش آموزان ایفا می کند. مقاله حاضر با روش مروری نظام مند به بررسی راه کارهای آشنا کردن دانش آموزان با مهارت تسلیم نشدن در محیط مدرسه می پردازد و ضمن تبیین مبانی نظری پشتکار، تاب آوری و ذهنیت رشد، کارکردهای عملی پرورش این مهارت در دانش آموزان را تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهد که پرورش ذهنیت رشد، عادی سازی شکست و پذیرش آن به عنوان بخشی از فرایند یادگیری، الگوسازی پشتکار توسط معلمان، ایجاد فرهنگ کلاسی حمایت گر و امن، آموزش هدف گذاری و بازتاب اندیشی، اجرای برنامه های مداخله ای مدرسه محور، و مشارکت خانواده ها، هر یک به نوبه خود تاثیر مستقیم و غیرمستقیم بر تقویت پشتکار و تاب آوری دانش آموزان دارند. پژوهش های متعدد نشان داده اند که پشتکار، به عنوان شور و پایداری برای اهداف بلندمدت، حتی از هوش و استعداد ذاتی نیز در پیش بینی موفقیت موثرتر است (Duckworth et al., ۲۰۰۷) و می تواند از طریق مداخلات ساختاریافته و حساس به زمینه در مدرسه تقویت شود. بااین حال، موفقیت در آشنا کردن دانش آموزان با مهارت تسلیم نشدن مستلزم رویکردی نظام مند و همه جانبه است که در آن تمامی ارکان مدرسه شامل معلمان، مدیران، برنامه های درسی و فعالیت های فوق برنامه به طور هماهنگ در خدمت این هدف قرار گیرند. مقاله با ارائه چارچوبی مفهومی برای پرورش پشتکار در محیط مدرسه، پیشنهادهایی برای سیاست گذاری آموزشی و پژوهش های آینده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

پشتکار ، تاب آوری ، ذهنیت رشد ، تسلیم نشدن ، مدرسه ، شکست ، هدف گذاری ، مداخلات مدرسه محور