نقش مدرسه در تقویت اعتماد به نفس دانش آموزان در محیط مدرسه

اعتماد به نفس، به عنوان باور فرد به توانایی های خود در مواجهه با چالش ها و دستیابی به اهداف، یکی از بنیادی ترین مولفه های سلامت روان، انگیزه تحصیلی و موفقیت دانش آموزان به شمار می رود. مقاله حاضر با روش مروری نظام مند به بررسی نقش مدرسه در تقویت اعتماد به نفس دانش آموزان در محیط مدرسه می پردازد و ضمن تبیین مبانی نظری، کارکردهای عملی عوامل موثر بر اعتماد به نفس در بافت مدرسه را تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهد که جو مثبت مدرسه، کیفیت روابط معلم-دانش آموز، حمایت همسالان، فعالیت های فوق برنامه، تعیین هدف و بازخورد سازنده، و برنامه های مداخله ای مدرسه محور، هر یک به نوبه خود تاثیر مستقیم و غیرمستقیم بر اعتماد به نفس دانش آموزان دارند. پژوهش های متعدد حاکی از آن است که اعتماد به نفس قوی، پیش بینی کننده مهمی برای پیشرفت تحصیلی، تاب آوری و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان محسوب می شود و خودکارآمدی تحصیلی به عنوان یک سازه قابل پرورش، از طریق مداخلات ساختاریافته و حساس به زمینه در مدرسه قابل تقویت است (Schlichtenhorst, ۲۰۲۶). بااین حال، موفقیت در تقویت اعتماد به نفس دانش آموزان مستلزم رویکردی نظام مند و همه جانبه است که در آن تمامی ارکان مدرسه شامل معلمان، مدیران، همسالان و برنامه های درسی و فوق برنامه به طور هماهنگ در خدمت این هدف قرار گیرند. مقاله با ارائه چارچوبی مفهومی برای تقویت اعتماد به نفس در محیط مدرسه، پیشنهادهایی برای سیاست گذاری آموزشی و پژوهش های آینده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، خودکارآمدی ، مدرسه ، روابط معلم-دانش آموز ، جو مدرسه ، حمایت همسالان ، فعالیت های فوق برنامه ، بازخورد آموزشی ، مداخلات مدرسه محور