فراتر از نمره، تاثیر «حمایت شناختی-عاطفی» والدین در حین انجام تکالیف بر کاهش اضطراب عملکرد و افزایش تاب آوری تحصیلی

در سیستم های آموزشی کنونی، تمرکز بر نمرات باعث ایجاد اضطراب عملکرد در دانش آموزان شده است.این پژوهش به بررسی تاثیر الگوهای حمایتی والدین (شناختی و عاطفی) در تکالیف منزل می پردازد.هدف اصلی، شناسایی راهکارهایی برای کاهش استرس و افزایش تاب آوری تحصیلی فرزندان است.روش پژوهش توصیفی-همبستگی با استفاده از پرسشنامه های استاندارد اضطراب و تاب آوری بود.نتایج نشان داد که «حمایت عاطفی» رابطه مستقیمی با کاهش معنادار اضطراب عملکرد دارد.از سوی دیگر، «حمایت شناختی» (راهنمایی نه پاسخ دادن) پیش بینی کننده قوی تری برای افزایش تاب آوری است.ترکیب این دو نوع حمایت، بیشترین اثر مثبت را در بهبود وضعیت روانی و تحصیلی دانش آموزان دارد.در مقابل، حمایت های کنترل محور یا نمره محور، علی رغم تلاش والدین، منجر به افزایش اضطراب و کاهش تاب آوری می شوند.یافته ها حاکی از آن است که کیفیت تعامل والدین در زمان انجام تکالیف، مهم تر از کمیت زمان سپری شده است.گذار از نقش «ناظم نمره محور» به «تسهیل گر حمایتی»، نیازمند آموزش مهارت های ارتباطی به والدین است.برنامه های تربیتی خانواده باید بر تقویت هوش هیجانی و روش های حل مسئله متمرکز شوند.این رویکرد به دانش آموزان کمک می کند تا علاوه بر کسب نمرات بهتر، در برابر چالش های آتی نیز مقاوم و تاب آور باشند.

کلیدواژه ها:

حمایت والدین ، اضطراب عملکرد ، تاب آوری تحصیلی ، سبک های فرزندگی ، سلامت روان دانش آموزان ، یادگیری در خانه