سنجش «ارزش افزوده» به جای «سطح عملکرد»

ارزیابی آموزشی نباید تنها بر سطح دانش فعلی دانش آموز تمرکز کند، بلکه باید «پیشرفت» او را بسنجد. دانش آموزی که از سطح پایین به سطح متوسط رسیده است، ممکن است تلاش و یادگیری بیشتری نسبت به دانش آموزی که از ابتدا در سطح عالی بوده، داشته باشد. تمرکز بر رشد فردی (ارزش افزوده) به جای مقایسه دانش آموزان با یکدیگر، انگیزه و عدالت آموزشی را تقویت می کند.