نظریه ارتباطات عصبی فیزیولوژیکی ودیدگاه های مرتبط براساس آرای ثوراندیک،لشلی،هب،ویگوتسکی و دیگران

نظریه ارتباطات عصبی-فیزیولوژیکی در روان شناسی یادگیری به دنبال تبیین چگونگی تغییرات ساختاری در مغز در پاسخ به تجارب محیطی است. این مقاله به بررسی سیر تحول این دیدگاه از «قانون اثر» ثوراندیک تا «مجتمع های سلولی» هب و دیدگاه های اجتماعی-فرهنگی ویگوتسکی می پردازد. هدف، نشان دادن این نکته است که یادگیری صرفا یک فرآیند ذهنی نیست، بلکه فرآیندی است که در بستر فیزیولوژیک سیستم عصبی و تعامل با محیط معنا می یابد. فرآیند یادگیری و حافظه، در جوهر خود، فرآیندی مبتنی بر ارتباطات عصبی-فیزیولوژیکی در سیستم عصبی مرکزی است. این پژوهش با هدف بررسی سیر تحول نظریات یادگیری از دیدگاه های رفتارگرایی پیوندی تا رویکردهای ساختارگرای اجتماعی انجام شده است. در این راستا، نظریه پیوندگرایی ثوراندیک، جستجوی اثر انگشت حافظه (انگرام) توسط لشلی، اصل تغییرات سیناپسی هب، و تقابل تعامل اجتماعی ویگوتسکی مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که تکامل از «پیوندهای محرک-پاسخ» (ثوراندیک) به سمت «تغییرات پلاستیسیته سیناپسی» (هب) و سپس «بازسازماندهی عصبی در محیط اجتماعی» (ویگوتسکی)، مسیری را نشان می دهد که در آن ارتباطات عصبی، زیربنای اصلی رفتارهای یادگیرنده را تشکیل می دهند.

کلیدواژه ها:

ارتباطات عصبی ، پلاستیسیته سیناپسی ، پیوندگرایی ، انگرام ، یادگیری اجتماعی