واکاوی نقش یادگیری مبتنی بر واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) در درک مفاهیم انتزاعی علوم تجربی

هدف از این پژوهش مروری، واکاوی اثربخشی فناوری های نوظهور واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) در ارتقای یادگیری و درک عمیق مفاهیم انتزاعی علوم تجربی در دانش آموزان دوره متوسطه اول است. با توجه به دشواری درک پدیده های غیرقابل مشاهده (مانند ساختار مولکولی، عملکرد اندام های داخلی و مکانیک مداری)، این مطالعه به دنبال بررسی این پرسش است که فناوری های غوطه ورکننده چگونه می توانند فاصله میان حافظه سپاری صرف و فهم مفهومی را پر کنند.این مقاله بر اساس مرور نظام مند متون علمی و مقالات منتشر شده در پایگاه های داده داخلی و بین المللی در بازه زمانی ۵ تا ۱۰ سال اخیر تدوین شده است. در این تحلیل، مطالعات تجربی متمرکز بر استفاده از شبیه سازها و اپلیکیشن های AR/VR در محیط های کلاسی و آزمایشگاهی مورد بررسی و دسته بندی قرار گرفته اند.نتایج حاصل از مرور پژوهش ها نشان می دهد که به کارگیری واقعیت مجازی و افزوده، موجب افزایش معنادار «حضور شناختی» و «انگیزش تحصیلی» در دانش آموزان می شود. این فناوری ها با تبدیل مفاهیم انتزاعی به مدل های سه بعدی و تعاملی، امکان مشاهده پدیده های میکروسکوپی و ماکروسکوپی را فراهم کرده و نرخ خطای ادراکی را در مفاهیم پیچیده کاهش می دهند. همچنین، نقش تعامل گری در این ابزارها به جایگاه محوری دانش آموز از «مشاهده گر منفعل» به «کاوشگر فعال» منجر می شود.در نهایت، ضمن تبیین چالش های اجرایی نظیر هزینه های تجهیزات، محدودیت دسترسی به زیرساخت ها و نیاز به سواد دیجیتال معلمان، این پژوهش پیشنهاد می کند که تلفیق استراتژیک این فناوری ها با مدل های یادگیری اکتشافی، می تواند به عنوان ابزاری مکمل در برنامه درسی علوم تجربی، کیفیت یادگیری را در مقطع متوسطه اول به طور چشمگیری بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، واقعیت مجازی ، علوم تجربی ، آموزش متوسطه اول ، یادگیری انتزاعی ، فناوری های غوطه ورکننده ، تکنولوژی آموزشی.