تاثیر هوش عاطفی معلم بر جو عاطفی کلاس و پیشگیری از فرسودگی تحصیلی دانش آموزان

هوش عاطفی معلمان به عنوان یکی از مولفه های کلیدی شایستگی های حرفه ای در محیط های آموزشی معاصر شناخته می شود. هدف این پژوهش بررسی نقش هوش عاطفی معلم در شکل دهی جو عاطفی کلاس و پیشگیری از فرسودگی تحصیلی دانش آموزان است. در چارچوب نظری پژوهش از مدل توانایی هوش عاطفی مایر و سالووی، مدل شایستگی هیجانی گلمن و نظریه فرسودگی تحصیلی مازلاک استفاده شده است. تحلیل نظری و مروری نشان می دهد که مولفه های خودآگاهی هیجانی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی معلمان می توانند از طریق بهبود تعاملات آموزشی، کاهش تعارضات هیجانی، افزایش حمایت ادراک شده و ایجاد فضای روان شناختی امن در کلاس، احتمال بروز فرسودگی تحصیلی در دانش آموزان را کاهش دهند. فرسودگی تحصیلی که با خستگی هیجانی، بدبینی نسبت به یادگیری و احساس ناکارآمدی مشخص می شود، در بسیاری از نظام های آموزشی به عنوان یکی از عوامل اصلی افت عملکرد تحصیلی و ترک تحصیل شناخته شده است. یافته های پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهد که کلاس هایی که توسط معلمان دارای سطح بالاتر هوش عاطفی مدیریت می شوند، از نظر حمایت عاطفی، مشارکت دانش آموزان و انگیزش تحصیلی در سطح مطلوب تری قرار دارند. نتایج این مطالعه تاکید می کند که توسعه مهارت های هوش عاطفی در برنامه های تربیت معلم می تواند راهبردی موثر برای ارتقای سلامت روانی و کیفیت تجربه یادگیری دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

هوش عاطفی ، معلم ، جو عاطفی کلاس ، فرسودگی تحصیلی ، دانش آموز ، تربیت معلم