تاثیر تعداد دفعات کوشش و خطا بر انعطاف پذیری شناختی و کاهش خطاهای پایدار در آزمون دسته بندی کارت های ویسکانسین در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان ساری

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تعداد دفعات کوشش و خطا بر انعطاف پذیری شناختی و کاهش خطاهای پایدار در آزمون دسته بندی کارت های ویسکانسین (WCST) در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان ساری انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل ۶۵۲۸ دانش آموز دختر دوره دوم متوسطه شهرستان ساری در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. حجم نمونه شامل ۳۰ نفر بود که با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون دسته بندی کارت های ویسکانسین (نسخه ۶۴ کارتی) بود. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه تحت آموزش با روش کوشش و خطا قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که آموزش با روش کوشش و خطا به طور معناداری باعث کاهش خطاهای پایدار و افزایش انعطاف پذیری شناختی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است (۰٫۰۰۱>P)بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که روش یادگیری مبتنی بر کوشش و خطا می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در بهبود کارکردهای اجرایی و کاهش خطاهای شناختی در نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کوشش و خطا ، انعطاف پذیری شناختی ، خطاهای پایدار ، آزمون دسته بندی کارت های ویسکانسین