تحلیل ریخت شناسانه الگوهای معماری سنتی رامسر و راهکارهای بازشناسی آن در فرم تندیس گون مجموعه های مسکونی مدرن

معماری بومی شمال ایران حاصل تعامل طولانی مدت میان انسان، اقلیم و فرهنگ منطقه است. این معماری با بهره گیری از عناصر کالبدی ویژه ای همچون ایوان، تالر، بام های شیبدار و سازمان فضایی برون گرا توانسته است پاسخ های موثری برای شرایط اقلیم معتدل و مرطوب ارائه دهد. با این حال، در دهه های اخیر روند توسعه شهری و گسترش الگوهای معماری مدرن بدون توجه به زمینه فرهنگی و اقلیمی، موجب بروز گسست در هویت کالبدی شهرهای شمالی از جمله رامسر شده است.پژوهش حاضر با هدف تحلیل ریخت شناسانه عناصر شاخص معماری سنتی رامسر و بررسی امکان بازتفسیر آن ها در طراحی مجموعه های مسکونی معاصر انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق بررسی اسناد ، منابع معماری بومی شمال ایران و تحلیل کالبدی پروژه طراحی استخراج شده اند. در ادامه، با استفاده از تحلیل مورفولوژیک، عناصر اصلی سازمان فضایی خانه های سنتی رامسر شناسایی شده و نحوه تبدیل این الگوها به راهبردهای طراحی در یک مجموعه مسکونی با فرم تندیس گون بررسی شده است.نتایج پژوهش نشان می دهد که عناصر سنتی نظیر ایوان، تالر و سقف شیبدار نه تنها پاسخ های اقلیمی موثری ارائه می دهند، بلکه ظرفیت بالایی برای بازتولید در قالب فرم های معاصر دارند. بازتعریف این عناصر در قالب تراس های سبز، فضاهای نیمه باز در ارتفاع و شکست های حجمی در بدنه ساختمان می تواند به ایجاد معماری مسکونی معاصر با هویت بومی و سازگار با اقلیم منطقه منجر شود.

کلیدواژه ها:

معماری بومی ، رامسر ، ریخت شناسی معماری ، هویت معماری ، ایوان ، تالر ، مجموعه مسکون