نقش سبک های تنظیم هیجان و کمال گرایی در پیش بینی علائم اختلال اتیسم نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش سبک های تنظیم هیجان و کمال گرایی در پیش بینی علائم اختلال طیف اتیسم در نوجوانان شهر ساری انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ ساله مبتلا به اختلال طیف اتیسم با عملکرد بالا در شهر ساری در سال جاری بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به سه پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه تنظیم هیجان (ERQ)، مقیاس کمال گرایی چندبعدی فراست و مقیاس درجه بندی اتیسم گیلیام (GARS-۳) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین سبک تنظیم هیجان سازگارانه (ارزیابی مجدد شناختی) با شدت علائم اتیسم رابطه منفی و معنادار و بین سبک ناسازگارانه (سرکوبی هیجانی) با شدت علائم اتیسم رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین کمال گرایی (به ویژه ابعاد نگرانی درباره اشتباهات و شک و تردید درباره اعمال) با شدت علائم اتیسم رابطه مثبت و معنادار داشت. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که سرکوبی هیجانی به تنهایی و ارزیابی مجدد شناختی و کمال گرایی به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای شدت علائم اتیسم هستند. سبک های ناسازگارانه تنظیم هیجان و کمال گرایی به عنوان عوامل خطر، و ارزیابی مجدد شناختی به عنوان یک عامل محافظتی در برابر شدت علائم اتیسم نوجوانان عمل می کنند. آموزش راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان و کاهش کمال گرایی ناسازگارانه می تواند به عنوان یک پروتکل مداخله ای موثر در توانبخشی نوجوانان مبتلا به اتیسم مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سبک های تنظیم هیجان ، کمال گرایی ، اختلال طیف اتیسم ، نوجوانان ، ساری ، فضای مجازی