طراحی چارچوبی برای ارزشیابی مستمر اثربخشی برنامه های آموزشی در مواجه با بحران ها

در دهه های اخیر افزایش فراوانی و شدت بحران های طبیعی ،بهداشتی ، اقتصادی ، اجتماعی و سیاسی نظام های آموزشی را در سراسر جهان با چالش های پیچیده ای مواجه ساخته است . تداوم فرایند یاددهی – یادگیری در شرایط بحران مستلزم طراحی و اجرای برنامه های آموزشی انعطاف پذیر و تاب آور است .با این حال موفقیت چنین برنامه هایی تنها در صورتی تضمین می شود که ساز وکار های ارزشیابی مستمر و اثربخش برای پایش عملکرد ، شناسایی نقاط ضعف و اصلاح مستمر برنامه ها وجود داشته باشد .این پژوهش با هدف ارائه یک مدل جامعه برای ارزیابی اثربخشی سیستم های آموزشی در شرایط بحرانی(مانند بلایای طبیعی،پاندمی ها یا بحران های اجتماعی)طراحی شده است.برخلاف مدل های سنتی ارزیابی که پس از پایان دوره اجرا میشوند،مدل پشنهادی بر پایه ارزیابی مستمر و چرخه بازخورد سریع استوار است.این چارچوب با ترکیب چهار بعد محتوایی،فرایندی،روانشناختی و عملکردی وبا استفاده از شاخص های ریاضیاتی دقیق،امکان سنجش کمی میزان تاب آوری سیستم آموزشی را فراهم می سازد.یافته ها نشان میدهد که ارزشیابی مستمر نه تنها ابزاری برای سنجش عملکرد آموزشی بلکه سازوکاری راهبردی برای ارتقای تاب آوری ، تضمین کیفیت و افزایش ظرفیت در شرایط بحرانی محسوب میشود.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی مستمر ، اثربخشی آموزشی ، مدیریت بحران ، تضمین کیفیت ، تاب آوری آموزشی .