طراحی جداره های شهری با رویکرد معماری زمینه گرا

جداره های شهری به عنوان عناصر کلیدی شکل دهنده منظر شهر، نقشی بی بدیل در ادراک بصری شهروندان و هویت بخشی به فضاهای عمومی ایفا می کنند. با این حال، رشد شتابان شهرنشینی در دهه های اخیر و بی توجهی به اصول زمینه گرا، منجر به گسست های بصری، فرهنگی و عملکردی در طراحی جداره های شهری شده است. رویکرد معماری زمینه گرا با تاکید بر زمین مداری، پیوند محیط با فضا و احترام به ارزش های کالبدی، تاریخی، اجتماعی-فرهنگی و زیست محیطی هر مکان، می تواند راهگشای ساماندهی این آشفتگی بصری باشد. این مقاله با هدف تبیین مبانی نظری طراحی جداره های شهری با رویکرد زمینه گرا و ارائه چارچوبی عملی برای طراحان و برنامه ریزان شهری نگاشته شده است. روش تحقیق در این مقاله به صورت توصیفی- و بر پایه مطالعات کتابخانه ای و بررسی اسناد علمی مرتبط است. یافته های تحقیق نشان می دهد که بهره گیری از مولفه هایی نظیر تناسبات انسانی، ریتم، تقارن، مصالح بومی، هماهنگی رنگی و پوشش گیاهی سازگار با اقلیم، ضمن تقویت هویت محلی و انسجام منظر شهری، می تواند ابزاری موثر برای دستیابی به توسعه پایدار و انسان محور در معابر شهری ایران باشد.

کلیدواژه ها:

جداره شهری ، معماری زمینه گرا ، منظر شهری ، هویت بصری ، طراحی شهری پایدار