نقش مهارت های خودآگاهی در ارتقای خودشکوفایی دانش آموزان دوره ابتدایی: یک مطالعه مروری تحلیلی

هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل نقش مهارت های خودآگاهی در ارتقای خودشکوفایی در دانش آموزان دوره ابتدایی بر اساس مرور پژوهش های داخلی و خارجی بود. این پژوهش از نوع مروری–تحلیلی است و با استفاده از بررسی نظام مند منابع علمی مرتبط، به تحلیل مفهومی و تبیین ارتباط میان خودآگاهی و خودشکوفایی پرداخته است.یافته های پژوهش نشان داد که خودآگاهی به عنوان یکی از مهارت های بنیادی در رشد روان شناختی، نقش مهمی در شکل گیری خودپنداره مثبت، افزایش عزت نفس، بهبود سازگاری اجتماعی و تقویت انگیزش درونی دانش آموزان دارد. همچنین نتایج نشان داد که بین خودآگاهی و سازه های مرتبط با خودشکوفایی، از جمله خودپذیری، هدفمندی و رشد فردی، رابطه مفهومی و تدریجی وجود دارد. در مقابل، بررسی ادبیات پژوهشی نشان داد که مطالعات مستقیم درباره رابطه این دو متغیر در دوره ابتدایی محدود است و این موضوع بیانگر وجود خلا پژوهشی در این حوزه می باشد.در نتیجه، می توان بیان کرد که خودآگاهی به عنوان یک مهارت زیربنایی، نقش مهمی در فرآیند رشد روان شناختی و حرکت به سوی خودشکوفایی دارد و توجه به آن در نظام آموزشی می تواند زمینه ساز بهبود کیفیت رشد شخصیتی دانش آموزان باشد.