تاثیر استفاده از بازی های بدون وسیله بر کاهش بی قراری، افزایش تمرکز و تقویت مهارت های اجتماعی در کلاس های ابتدایی

دوران ابتدایی یکی از حساس ترین مراحل رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان به شمار می رود و نحوه مدیریت کلاس درس در این مقطع، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری شخصیت و توانمندی های یادگیرنده دارد. یکی از چالش های پایدار آموزش ابتدایی، بی قراری دانش آموزان، کاهش تمرکز در فعالیت های کلاسی و ضعف در مهارت های اجتماعی است. در سال های اخیر، استفاده از بازی های بدون وسیله به عنوان راهبردی کم هزینه، انعطاف پذیر و قابل اجرا در هر فضای آموزشی، توجه پژوهشگران تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از بازی های بدون وسیله بر کاهش بی قراری، افزایش تمرکز و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی بود که از میان آنها نمونه ای به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. گروه آزمایش طی چند هفته در معرض مداخله بازی های بدون وسیله قرار گرفت، در حالی که گروه گواه برنامه عادی آموزشی را دریافت کرد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه های استانداردشده سنجش بی قراری، تمرکز و مهارت های اجتماعی بود. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل کوواریانس) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که اجرای بازی های بدون وسیله به طور معناداری موجب کاهش بی قراری، افزایش تمرکز و تقویت مهارت های اجتماعی در دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه شده است. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در رویکردهای مدیریت کلاس و گنجاندن بازی های حرکتی ساده در برنامه درسی روزانه تاکید می کند و می تواند راهنمای عملی معلمان، برنامه ریزان درسی و سیاست گذاران آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

بازی های بدون وسیله ، بی قراری ، تمرکز ، مهارت های اجتماعی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری فعال