بررسی کاهش اضطراب یکی از برجسته ترین دستاوردهای هنر درمانی در کودکان ودانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 38

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

COESEFOI01_460

تاریخ نمایه سازی: 30 خرداد 1405

چکیده مقاله:

هنر درمانی به عنوان یکی از اثربخش ترین رویکردهای نوین در حوزه سلامت روان کودک، جایگاهی بسیار مهم و راهبردی در فرآیند رشد هیجانی، اجتماعی و شخصیتی کودکان دارد. یافته ها و شواهد نظری و تجربی نشان می دهد که بهره گیری هدفمند از هنرهایی همچون نقاشی، موسیقی و تئاتر، نه تنها ابزاری برای سرگرمی یا پرورش استعدادهای هنری کودکان نیست، بلکه شیوه ای عمیق، علمی و انسانی برای کاهش اضطراب، تقویت اعتمادبه نفس و ارتقای مهارت های اجتماعی آنان به شمار می آید. هنر درمانی با فراهم کردن بستری امن، غیرمستقیم و عاری از قضاوت، به کودک این فرصت را می دهد که هیجانات پیچیده، ترس ها، نگرانی ها و تعارض های درونی خود را آزادانه بروز داده، پردازش کند و به تعادل روانی دست یابد.کاهش اضطراب یکی از برجسته ترین دستاوردهای هنر درمانی در کودکان است. کودک در جریان فعالیت های هنری به ویژه نقاشی، موسیقی و نمایش، فشارهای روانی خود را به گونه ای ناخودآگاه و طبیعی تخلیه می کند و با تجربه احساس آرامش، امنیت و لذت، از شدت تنش ها و نگرانی های درونی او کاسته می شود. هنر درمانی با فعال سازی نظام های هیجانی سالم، تنظیم برانگیختگی های منفی و کمک به بیان احساسات سرکوب شده، نقش موثری در پیشگیری از مزمن شدن اضطراب و پیامدهای منفی آن در دوران نوجوانی و بزرگسالی ایفا می کند. از این رو می توان گفت هنر درمانی نه تنها مداخله ای درمانی، بلکه رویکردی پیشگیرانه و رشددهنده در سلامت روان کودکان است.افزایش اعتمادبه نفس نیز از دیگر پیامدهای برجسته فعالیت های هنر درمانی به شمار می آید. کودک در جریان خلق اثر هنری، ایفای نقش، اجرای موسیقی یا مشارکت در فعالیت های نمایشی، احساس توانمندی، مفید بودن و شایستگی را تجربه می کند. این تجربه های موفقیت آمیز، تصویر ذهنی کودک از خود را بهبود می بخشد و به تدریج موجب شکل گیری خودپنداره ای مثبت، احساس ارزشمندی و جرئت مندی در او می شود. اعتمادبه نفس حاصل از فعالیت های هنری صرفا محدود به حوزه هنر باقی نمی ماند، بلکه به سایر ابعاد زندگی کودک همچون پیشرفت تحصیلی، روابط بین فردی، مشارکت اجتماعی و پذیرش مسئولیت نیز گسترش می یابد و زمینه ساز رشد همه جانبه او می شود.

نویسندگان

فریبا حسینی منجزی

نویسنده اول