تحلیل تاثیر یادگیری مشارکتی بر مهارت های اجتماعی و مسئولیت پذیری و یادگیری عمیق دانش آموزان ابتدایی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 29
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
COESEFOI01_447
تاریخ نمایه سازی: 30 خرداد 1405
چکیده مقاله:
نظام های آموزشی در قرن بیست و یکم با تحولات گسترده ای در حوزه های علمی، فناوری، فرهنگی و اجتماعی مواجه شده اند. این تحولات موجب شده است که اهداف آموزش از انتقال صرف دانش و اطلاعات فراتر رفته و بر پرورش مهارت های شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان تاکید بیشتری شود. در این میان، مدارس به عنوان مهم ترین نهادهای تربیتی جامعه، وظیفه دارند علاوه بر آموزش مفاهیم علمی، زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم آورند و آنان را برای ایفای نقش موثر در زندگی فردی و اجتماعی آماده سازند. از این رو، امروزه رویکردهای نوین آموزشی بر یادگیری فعال، مشارکت دانش آموزان در فرایند یادگیری، تقویت تعاملات اجتماعی و توسعه مهارت های زندگی تمرکز یافته اند. یکی از مهم ترین رویکردهای آموزشی که در دهه های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران و متخصصان تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است، یادگیری مشارکتی است. یادگیری مشارکتی به عنوان یک راهبرد آموزشی مبتنی بر تعامل گروهی، دانش آموزان را در قالب گروه های کوچک سازماندهی می کند تا برای دستیابی به اهداف مشترک با یکدیگر همکاری کنند. در این روش، اعضای گروه مسئولیت یادگیری خود و دیگر اعضا را بر عهده می گیرند و از طریق تبادل افکار، بحث، گفت وگو و حل مسائل مشترک، به درک عمیق تری از مفاهیم دست می یابند. برخلاف روش های سنتی که در آن معلم محور اصلی آموزش محسوب می شود و دانش آموزان نقش نسبتا منفعل دارند، در یادگیری مشارکتی دانش آموزان به عنوان عناصر فعال فرایند یادگیری شناخته می شوند و فرصت می یابند تا توانایی های شناختی و اجتماعی خود را به طور همزمان توسعه دهند. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به تحلیل تاثیر یادگیری مشارکتی بر مهارت های اجتماعی و مسئولیت پذیری و یادگیری عمیق دانش آموزان ابتدایی پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که یادگیری مشارکتی یکی از موثرترین رویکردهای آموزشی در دوره ابتدایی است که علاوه بر ارتقای کیفیت یادگیری و ایجاد یادگیری عمیق، نقش مهمی در تقویت مهارت های اجتماعی و پرورش مسئولیت پذیری دانش آموزان ایفا می کند. بنابراین، بهره گیری هدفمند از این روش در مدارس ابتدایی می تواند زمینه تربیت دانش آموزانی آگاه، مسئول، مشارکت جو و توانمند را فراهم سازد و به بهبود کیفیت فرایند تعلیم و تربیت کمک کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
معصومه محمدزاده
نویسنده اول
شهریار حسین اوغلی
نویسنده دوم