تراکم ساختمانی و جایگاه آن در مدیریت طرح های توسعه شهری شهرداری ها

تراکم ساختمانی به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در برنامه ریزی و مدیریت توسعه شهری، نقشی تعیین کننده در شکل گیری ساختار کالبدی شهرها، تامین زیرساخت ها و خدمات شهری و همچنین تامین منابع مالی شهرداری ها ایفا می کند. با این حال، تجارب چند دهه اخیر در ایران نشان می دهد که این ابزار فنی برنامه ریزی، به تدریج از کارکرد اصلی خود فاصله گرفته و به هدفی صرفا اقتصادی و درآمدزا در مدیریت شهری تبدیل شده است. این مقاله با روش توصیفی- و با استناد به منابع کتابخانه ای و اسناد بالادستی، به بررسی جایگاه تراکم ساختمانی در مدیریت طرح های توسعه شهری شهرداری ها می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که فقدان رویکرد علمی در تعیین تراکم، تفاوت فاحش میان مصوبات طرح های جامع و تفصیلی، و وابستگی مالی شهرداری ها به درآمد حاصل از فروش تراکم، از مهم ترین چالش های فراروی نظام تراکم گذاری در ایران به شمار می رود. در پایان، راهکارهایی برای اصلاح این وضعیت و بازتعریف جایگاه واقعی تراکم ساختمانی در مدیریت توسعه شهری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تراکم ساختمانی ، مدیریت شهری ، طرح های توسعه شهری ، شهرداری ، تراکم فروشی ، برنامه ریزی شهری