واکاوی جایگاه نگرش در آموزش علوم تجربی

نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری علوم تجربی از جمله عوامل مهم روان شناختی است که می تواند بر انگیزش، میزان مشارکت در فعالیت های آموزشی و در نهایت عملکرد تحصیلی آنان تاثیرگذار باشد. توجه به جایگاه نگرش در فرایند آموزش علوم تجربی اهمیت زیادی دارد، زیرا نگرش مثبت می تواند علاقه دانش آموزان به موضوعات علمی را افزایش داده و زمینه مشارکت فعال تر آنان در یادگیری را فراهم کند. در مقابل، نگرش منفی نسبت به این درس ممکن است موجب کاهش انگیزه، بی میلی به یادگیری و در نتیجه افت عملکرد تحصیلی شود. از این رو، واکاوی ابعاد مختلف نگرش و عوامل موثر بر شکل گیری آن در آموزش علوم تجربی می تواند به بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان کمک کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و واکاوی جایگاه نگرش در آموزش علوم تجربی و شناسایی عوامل موثر بر تقویت نگرش دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد مرور نظام مند و بر اساس چارچوب پریزما صورت گرفت. در این راستا، جستجویی نظام مند در پایگاه های اطلاعاتی فارسی شامل جهاد دانشگاهی، مگیران، نورمگز و سیویلیکا در بازه زمانی ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴ انجام شد. در مرحله نخست ۲۱۵ منبع علمی شناسایی گردید که پس از بررسی و اعمال معیارهای ورود و خروج، در نهایت ۷ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب شد. نتایج نشان داد که نگرش به عنوان یک سازه شناختی عاطفی نقش مهمی در افزایش انگیزش یادگیری، تعامل آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در درس علوم تجربی دارد. همچنین به کارگیری روش های نوین تدریس، فعالیت های مشارکتی و نقش تسهیل گر معلمان می تواند در تقویت نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به یادگیری علوم موثر باشد.

کلیدواژه ها:

نگرش ، آموزش علوم تجربی ، کلاس علوم.