توسعه و رشد اقتصادی ایران در دوره وزارت علینقی عالیخانی (۱۳۴۱تا ۱۳۴۸)

این پژوهش به بررسی فرآیند توسعه و رشد اقتصادی ایران در دوره وزارت علینقی عالیخانی (۱۳۴۱–۱۳۴۸) با تاکید بر نقش ظرفیت نهادی دولت و سیاست های صنعتی می پردازد. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل اسنادی و تاریخی است و داده ها از اسناد اقتصادی، گزارش های برنامه های عمرانی و مطالعات علمی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که در این دوره، وزارت اقتصاد با ایجاد هماهنگی در سیاست های صنعتی و تجاری، اعمال حمایت های هدفمند از تولید داخلی و هدایت سرمایه گذاری، نقش مهمی در تسریع فرآیند صنعتی شدن ایفا کرد. نتیجه این سیاست ها افزایش رشد بخش صنعت، گسترش سرمایه گذاری خصوصی و تغییر نسبی ساختار اقتصاد ایران بود. با این حال، تمرکز قدرت سیاسی، وابستگی تصمیم گیری های اقتصادی به سطوح عالی قدرت و ضعف نهادینه شدن بوروکراسی اقتصادی، پایداری این الگوی توسعه را محدود ساخت. بر این اساس، تقویت ظرفیت نهادی دولت، ثبات سیاست های صنعتی و ارتقای سازوکارهای نهادی برای حمایت از تولید و نوآوری به عنوان پیش شرط های توسعه پایدار اقتصادی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

علینقی عالیخانی ، توسعه اقتصادی ایران ، سیاست صنعتی ، ظرفیت نهادی دولت ، صنعتی شدن