رفع چالش پرخاشگری در دانش آموز فاطمه (پایه ششم ابتدایی)

پرخاشگری در کودکان به هر نوع رفتار خصمانه یا آسیب رسانی اطلاق می شود که هدف آن صدمه زدن به دیگران یا تصرف چیزی است که متعلق به دیگران است. این رفتار می تواند در قالب های مختلفی از جمله رفتارهای جسمی (مانند کتک زدن یا هل دادن)، کلامی (فحاشی یا تهدید) و حتی اجتماعی (طرد کردن یا تحقیر دیگران) بروز پیدا کند.پرخاشگری کودک معمولا به دلیل عدم توانایی در کنترل احساسات و بیان او به شیوه ای مناسب اتفاق می افتد. این موضوع در سنین مختلف ممکن است به دلایل مختلف شدت یا ضعف پیدا کند. پرخاشگری یکی از شایع ترین اختلالات رفتاری در بین دانش آموزان مقطع ابتدایی به ویژه در پایه های پایین تر است که می تواند روند یادگیری را مختل کرده، روابط اجتماعی کودک را دچار مشکل کرده و محیط کلاس را دچار تنش نماید. پژوهش حاضر به بررسی و کاهش پرخاشگری یکی از دانش آموزان پایه ششم ابتدایی پرداخته است. برای این منظور ابتدا وضعیت موجود از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه با والدین و گفت وگو با معلم و مشاور مدرسه بررسی شد. سپس داده ها تحلیل گردیده و علت های احتمالی رفتار پرخاشگرانه مشخص شد. بر اساس این تحلیل ها، راهکارهایی چون آموزش مدیریت هیجانات، مسئولیت پذیری، استفاده از قصه درمانی، مشارکت همسالان، و تشویق مثبت اجرا شد. اجرای این مداخلات به مدت ۳ ماه ادامه یافت و پس از آن تاثیرگذاری آن از طریق مشاهدات، مصاحبه ها و ابزارهای ارزشیابی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان دادند که رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموز به میزان قابل توجهی کاهش یافته و جای خود را به رفتارهای منطقی تر و اجتماعی تر داده است. این پژوهش نشان می دهد که با برنامه ریزی دقیق و حمایت خانه و مدرسه می توان به بهبود رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان کمک موثری کرد.