بررسی تاثیر سبک های تدریس معلمان بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های تدریس معلمان بر یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. سبک تدریس معلم یکی از عوامل مهم در کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری به شمار می آید و می تواند نقش قابل توجهی در میزان مشارکت، انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. در این پژوهش تلاش شده است رابطه میان سبک های مختلف تدریس و میزان یادگیری دانش آموزان مورد بررسی قرار گیرد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا توصیفی همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان و دانش آموزان مدارس ابتدایی شهرستان چهاربرج در استان آذربایجان غربی در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بوده است که از میان آن ها نمونه ای به روش تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سبک های تدریس و شاخص های مربوط به یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بوده است. برای تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که میان سبک های تدریس معلمان و میزان یادگیری دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد. همچنین یافته ها بیانگر آن بود که استفاده از سبک های تدریس فعال، مشارکتی و دانش آموزمحور موجب افزایش مشارکت کلاسی، انگیزه تحصیلی و بهبود عملکرد آموزشی دانش آموزان می شود، در حالی که استفاده صرف از روش های سنتی و معلم محور تاثیر کمتری بر یادگیری عمیق و پایدار دارد. به طور کلی نتایج این پژوهش نشان می دهد که تنوع در روش های تدریس و توجه به نقش فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری می تواند به ارتقای کیفیت آموزش در دوره ابتدایی کمک کند.

کلیدواژه ها:

سبک های تدریس ، یادگیری دانش آموزان ، معلمان دوره ابتدایی ، روش های تدریس ، پیشرفت تحصیلی